Τρίτη, 1 Φεβρουαρίου 2011

Ἡ ρευστότης τῶν ὑδάτων


Διασυρόμεθα διαπομπευόμεθα κα χάνουμε στ ζάρια
Μ τίποτα δν μς μποδίζει
Ν σηκωθομε ν σαλπάρουμε
Σν τος καλούς μας στοχασμος
Κα ν ξεφύγουμε κα ν ξεχυθομε
Στ κύματα πο μς προσμένουν.

Ο διαστολς χουν κι ατς κάποιαν νάγκη
Δεσμεύονται στος πόνους των
Γελονε νευρικ μς στς πτυχς τν γέλιων των
Μαζεύουν δίχτυα κα ξυλοκοπον τ περασμένα
Πάντα σν κήρυκες πο παρακάμπτουν τ’ κρωτήρια
Κάθε ντιξοότητος πο συναντον μπροστά των.

Προσχώσεις δν πάρχουν δίχως αματα
κρήξεις δν πάρχουν δίχως λάμψεις
Δριμς ρήτωρ τς μεταρρυθμίσεως
Τν σκηνικν διακόσμων ρασοφόρων
Πο κρύβουν βρέφη μς στ ράσα των
ναφανδν διοχετεύοντες τν φόβον
Κάθε λλαγς κάθε συμβιβασμο τν στρων
Μ τς γλυκεις  γυνακες τν γάδων.

θλψις των ξεσχίζει τ χαρέμια
Κα τρέχουν ο λαλάδες μ λουλάδες
Ο καταχνις τν νδοψυχικν διενέξεων
Ο συγκρούσεις τν νδοκομματικν πολέμων
ναξέουν τς πληγς κα πικαλονται
Τν λευσιν τν ατρν μ τς κραυγές των.

Κα δο πο μ βοτάνια φθάνουν ο νδρες
Τς κυκλικς καθοσιώσεως τν μαρτύρων
Σ χρες ομωγν σ χέρσους τόπους
Κα  δο  πο πέρχονται λλες ρες
Πο μοιάζουν μ ναστήλωσιν δικαιοσύνης
Μπρς στ γλυκύτητα τς καλωσύνης
Τν κραιφνν κα τν λβίων.

Κα δο πο λλάζουν ο καιρο
Τ’ μπάρια τν σουλτάνων εναι δεια
Κι ν τρνε κόμη σήμερα κουβικουλάριοι κα πασάδες
Βελοδα κα πέπλους γηρασμένων παλλακίδων
Κα τς μακρις ορς τν ππουρίδων
Σ λίγα χρόνια δν θ πάρχουν οτε ατά.

Διότι βέβαιον πολύτως εναι
τι θ λθ  γρήγορα μι μέρα
Μι μέρα σ λευκ γυνακα
Μι μέρα τελέσεως θριάμβου
φο βούλησις λευθέρα
Τ  «αχ!»  κα «ωχ!» το διαπύρου πάθους
  ξοδος π τ δάση τς νίας
 θρασις τν δεσμν πάσης δουλείας
Κυοφορον στ σάρκα μας
Τς πράξεις κα τν δόξαν τς μελλούσης στορίας.

!  πς λοιπν ν μείνουνε κρυμμένοι
Ο τηλαυγες διδάχοι τς γάπης
φο εναι τοιμοι πρς ξόρμησιν
φο εναι τοιμοι πρς συνουσίαν
Μ λα τ κύμβαλά των παστράπτοντα
Μ  λα τ πλκτρα των σηκωμένα
Μ τ ργανά των σφύζοντα σ πλήρη σπάργωσιν
Μ τς χορδές των τεντωμένες
Μ τς ψυχές των νοικτς
Παρ τ χάρτινα περιτυλίγματα
Κα τς φωνές τος ψιθύρους
Διπλωματν κρότατα πευθύνων
Γι λα τ ψεύδη τς παραποιήσεως
Κειμένων τς καθημερινς ζως
Κειμένων τς λήθειας.

νδρέας μπειρκος


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλῶ γράφετε μὲ ἑλληνικοὺς χαρακτῆρες