Παρασκευή, 11 Φεβρουαρίου 2011

Η μάχη της Μαγνησίας

Έχασε την παληά του ορμή, το  θάρρος του.
Του κουρασμένου σώματός του, του άρρωστου

σχεδόν, θά ‘χει κυρίως τη φροντίδα. Κι ο επίλοιπος
βίος του θα διέλθει αμέριμνος. Αυτά ο Φίλιππος

τουλάχιστον διατείνεται. Απόψι κύβους παίζει’
έχει όρεξη να διασκεδάσει. Στο τραπέζι

βάλτε πολλά τριαντάφυλλα. Τι αν στη Μαγνησία
ο Αντίοχος  κατεστράφηκε. Λένε πανωλεθρία

έπεσ’ επάνω στου λαμπρού στρατεύματος τα πλήθια.
Μπορεί να τα μεγάλωσαν’ όλα δε θα ‘ναι  αλήθεια.

Είθε. Γιατί αγκαλά κι εχθρός, ήσανε μια φυλή.
Όμως ένα  «είθε»  είν’ αρκετό. Ίσως κιόλας πολύ.

Ο Φίλιππος την εορτή βέβαια δεν θ’ αναβάλει.
Όσο κι αν στάθηκε του βίου του η κόπωσις μεγάλη,

ένα καλό διατήρησεν, η μνήμη διόλου δεν του λείπει.
Θυμάται πόσο στη Συρία θρήνησαν, τι είδος λύπη

είχαν, σαν έγινε σκουπίδι η μάνα των, Μακεδονία.-
Ν’ αρχίσει το τραπέζι. Δούλοι, τους αυλούς, τη φωταψία.

Κωνσταντίνος Καβάφης



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλῶ γράφετε μὲ ἑλληνικοὺς χαρακτῆρες