Σάββατο, 12 Φεβρουαρίου 2011

Το ξύλινο παλτό

(απόσπασμα 10)
Τι πληκτικό καλοκαίρι κι αυτό κύριέ μου, τι πληκτικό…
Τις νύχτες πιάνουνε ραγδαίες βροχές,
μεγαλόσωμοι κύριοι με εκρού παναμάδες
βγαίνουν στους δρόμους,
κομψά προχωρούν με σηκωμένα πατζάκια,
σκουπίζουν απαλά σταμπωτά τον ιδρώτα τους,
με κάτι μεγάλα σεντόνια.
Το μεσημέρι αγαπητέ μου που πέφτουμε,
άρρωστες παχουλές αλογόμυγες μας έρχονται
δεν ξέρω και 'γω από πού
παρατηρούν προσεχτικά
μία εμάς
μία τα κινέζικα καινούργια κομμάτια μας
μία την από αλάβαστρο προτομή του Λίστ
απάνω στο πιάνο.
Και ζέστη αγαπητέ, αφόρητη ζέστη.
Τ΄απογεύματα που είναι όλα κλειστά,
ξεκινάνε να μας κάνουν επίσκεψη
από κάπου, δεν ξέρω, με σκόνη
από κάπου πάρα πολύ μακριά
γέροι με άνοια και πολύ σκούρου χρώματος μελαχρινά παιδιά
με άδεια από κανταΐφι κουτιά,
στέκουνε σαν τις αλογόμυγες
που σας ανέφερα πιο πριν
και παρατηρούν τ’ αδιάθετα ξανθά παιδιά μας.
Μας ζητούν χαρτομάντηλα για να φτύσουνε,
κάτι να φάνε και μια πορτοκαλάδα
χωρίς ανθρακικό να την πιούν.
Και χρήματα, κύριε, χάρτινα χαρτονομίσματα, τσίγκινα κέρματα
χρήματα, χρήματα κι αφόρητη ζέστη.
Δεν ξέρω. Αυτοί οι σκούρου χρώματος άνθρωποι
εν αντιθέσει με μας
γεννάνε συνέχεια μικρούς μαύρους βώλους παιδιά
ο υπερπληθυσμός σ’ αυτούς οφείλεται
το βλέπετε, δεν χωράμε πια δεν βγαίνουμε, θα μας πατήσουν.
Ευτυχώς σ’ αυτές τις δικές τους απομακρυσμένες περιοχές
κόψαμε το νερό, οι εργάτες του Δήμου δώσαμε εντολή
να κάνουν απεργία, έχουν θαφτεί από σκουπίδια
πολύ κακής διατροφής και τεράστιους ποντικούς
κι έτσι άρχισαν να κυκλοφορούν
μολυσματικές θανατηφόρες αρρώστιες
και ζέστη, αλήθεια τώρα που το σκέφτηκα
μήπως αυτές τις χοντρουλές  τις αλογόμυγες που μας παρατηρούν,
να ξέρετε είμαι σίγουρη, αυτοί τις εκπαιδεύουν.
Δεν μπορεί κανείς να τους έχει εμπιστοσύνη, σ’ αυτούς
 ό,τι ελεημοσύνη να κάνεις.
Τις προάλλες για να σας δώσω να καταλάβετε
πήγα να δώσω ένα έτσι χαστουκάκι μικρό
και μου εδάγκωσε το χέρι.
Θα πρέπει να λάβουμε οριστικά μέτρα γι’ αυτούς
πόσο καιρό έχουμε να κάνουμε
ένα πόλεμο, μια επιστράτευση.
Το βραδάκι ελάτε θα μαζευτούμε σπίτι,  εμείς και εμείς
θα φάμε κάτι παραδοσιακό και θα απαγγελθούν
νέοι προοδευτικοί ποιητές
αλήθεια, τι γνώμη έχετε γι’ αυτή τη Γώγου;

Κατερίνα Γώγου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλῶ γράφετε μὲ ἑλληνικοὺς χαρακτῆρες