Πέμπτη, 3 Φεβρουαρίου 2011

Ιωνικόν

Γιατί τα σπάσαμε  τ’ αγάλματά των,
γιατί τους διώξαμεν απ’ τους ναούς των,
διόλου δεν πέθαναν γι’ αυτό οι Θεοί!..
Ω! γη της Ιωνίας, σένα  αγαπούν ακόμη,
σένα οι ψυχές των ενθυμούνται ακόμη.
Σαν ξημερώνη επάνω σου πρωί αυγουστιάτικο
την ατμοσφαίρα σου περνά σφρίγος απ’ την ζωή των’
και κάποτ’ αιθερία εφηβική μορφή,
αόριστη, με διάβα γρήγορο,
επάνω από τους λόφους σου περνά…
Κωνσταντίνος Καβάφης

1 σχόλιο:

  1. δες και του Παλαμά
    «του ρασοφόρου σύντριψεν ο πέλεκυς κ’ η αξίνα
    τα μεγαλόχαρα είδωλα στα βάθη των ναών’
    των συντριμμένων η ψυχή δε χάθηκε μ’ εκείνα
    φωτοπλανήτης έγινε στα χάη των ουρανών,
    όσο που νέα ζωντάνεψεν αγαλματένια κρίνα
    στου διαλεχτού το λογισμό, στους κήπους των σοφών.
    Του ρασοφόρου ο πέλεκυς δε σύντριψε κ’ η αξίνα
    τα μεγαλόχαρα είδωλα στα βάθη των ναών».
    Ασάλευτη ζωή/στοχασμοί της χαραυγής

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Παρακαλῶ γράφετε μὲ ἑλληνικοὺς χαρακτῆρες