Σάββατο, 5 Μαρτίου 2011

Τρεῖς ἐρωτήσεις, ποίηση Μιχάλη Λεβέντη


Μὲ πόσα φοβᾶμαι τονίζεται
ἡ μοναξιά;
Ὅσα καὶ οἱ ἄνθρωποι.
Δηλαδή ἕνα
μεγάλο χάθηκα σῶσε με
σὰν πέφτει ἀπό  ὕψος σώματος.

Μὲ πόσα λυπᾶμαι παραγράφεται
τὸ λάθος;
Φτάνει ἔστω ἕνα.
Μόνο βγαλμένο ἀπό ρίζας
καὶ ἀκουμπισμένο σεμνά
στὸ βωμό τῶν Ἀφέσεων.

Μὲ πόσα γερνᾶμε μαθαίνεται
ὁ θάνατος;
Μπορεῖ καὶ μ’ ἕνα,
ἐσένα, κλάμα μου.
Κλάσμα μαζί καὶ μονάδα ὅπως τοῦ νεροῦ
καὶ τῆς ταπείνωσης οἱ σταγόνες.

Μιχάλης Λεβέντης


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλῶ γράφετε μὲ ἑλληνικοὺς χαρακτῆρες