Πέμπτη, 10 Μαρτίου 2011

Ανώνυμος Σαμουράι

Ο δωδεκάλογος ενός ανώνυμου σαμουράι του 14ου αιώνα
στον Μιχαήλ Μήτρα

Δεν έχω γονείς.
Ο ουρανός κι η γη είναι οι γονείς μου.
Δεν έχω σπίτι.
Η καθαρή συνείδηση είναι το σπίτι μου.
Δεν έχω ζωή ή θάνατο.
Το ρεύμα της αναπνοής μου είναι η ζωή
κι ο θάνατός μου.
Δεν έχω θεία ισχύ.
Η τιμιότητα είναι η θεία ισχύς μου.
Δεν έχω μέσα.
Η κατανόηση είναι τα μέσα μου.
Δεν έχω μαγικά μυστικά.
Ο χαρακτήρας μου είναι το μαγικό μυστικό μου.
Δεν έχω κορμί.
Η αντοχή μου είναι το κορμί μου.
Δεν έχω μάτια.
Η αστραπή είναι τα μάτια μου.
Δεν έχω αυτιά.
Η ευαισθησία μου είναι τ’ αυτιά μου.
Δεν έχω μέλη.
Η ετοιμότητα είναι τα μέλη μου.
Δεν έχω στρατηγική.
Η «σκέψη χωρίς σκιά» είναι η στρατηγική μου.
Δεν έχω προθέσεις.
Αρπάζω κάθε ευκαιρία απ’ τα μαλλιά.
Δεν κάνω θαύματα.
Η δίκαιη πράξη είναι το θαύμα μου.
Δεν έχω αρχές.
Η προσαρμογή στις περιστάσεις είναι η αρχή μου.
Δεν έχω τακτική.
Το άδειο και το πλήρωμα είναι η τακτική μου.
Δεν έχω ταλέντα.
Η ευφυΐα είναι το ταλέντο μου.
Δεν έχω φίλους.
Το μυαλό μου είναι οι φίλοι μου.
Δεν έχω πανοπλία.
Η συμπαράσταση και το δίκιο είναι η πανοπλία μου.
Δεν έχω κάστρο.
Το ακλόνητο πνεύμα είναι το κάστρο μου.
Δεν έχω σπαθί.
Η απουσία του εγώ είναι το σπαθί μου.

14ος αιώνας.
(μετάφραση Νάνος Βαλαωρίτης)
Από την ποιητική συλλογή «μια αλφάβητος κωφαλάλων»


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλῶ γράφετε μὲ ἑλληνικοὺς χαρακτῆρες