Κυριακή, 17 Απριλίου 2011

Αυ­τά προ­ει­δο­ποι­οῦ­σε ὁ σο­φὸς Ἀ­δα­μάν­τιος Κο­ρα­ὴς πρὶν 180 χρό­νια


Ἀ­πὸ τὸν ΣΤΕΦΑΝΟ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟ
Σὰν ἔ­πε­σε στὰ χέ­ρια μου τὸ μα­νι­φέ­στο ποὺ ἔ­γρα­ψε ὁ Ἀ­δα­μάν­τιος Κο­ρα­ὴς τὸ 1831, σὲ ἡ­λι­κί­α 83 ἐ­τῶν, μὲ τί­τλο «Πρὸς τοὺς Ἐ­λευ­θέ­ρους Ἕλ­λη­νας» καὶ ἀ­φοῦ τὸ δι­ά­βα­σα προ­σε­κτι­κά, στὴν κυ­ρι­ο­λε­ξί­α ἐ­κτι­νά­χτη­κα ἀ­πὸ τὴν κα­ρέ­κλα μου. Ὁ σπου­δαῖ­ος φι­λό­σο­φος καὶ πα­τριά­ρχης τοῦ Νε­ο­ελ­λη­νι­κοῦ Δι­α­φω­τι­σμοῦ εἶ­χε προ­βλέ­ψει λί­γο πρὶν τὸ τέ­λος τῆς ζω­ῆς του, μὲ ἐκ­πλη­κτι­κὴ ἀ­κρί­βεια, ὅ­λα αὐ­τὰ τὰ θλι­βε­ρὰ ποὺ συμ­βαί­νουν σή­με­ρα στὴν πα­τρί­δα μας. Μέ­χρι καὶ τὴν πρό­σφα­τη βρι­σιὰ τοῦ Θό­δω­ρου Πάγ­κα­λου, ποὺ ἀ­πο­κά­λε­σε τοὺς δη­μό­σιους ὑ­παλ­λή­λους «κο­πρί­τες», εἶ­χε κα­τὰ κά­ποι­ο τρό­πο «προ­φη­τεύ­σει» καὶ «ἑρ­μη­νεύ­σει».

Τὸ ση­μαν­τι­κό­τε­ρο ὅ­μως ὅ­λων εἶ­ναι, ὅ­τι ὁ Κο­ρα­ὴς ἐ­ξη­γεῖ, στὸ κεί­με­νο – μα­νι­φέ­στο του (180 χρό­νια πρίν), τὶς αἰ­τί­ες τῶν ση­με­ρι­νῶν μας δει­νῶν καὶ εἶ­χε προ­ει­δο­ποι­ή­σει τοὺς τό­τε Ἕλ­λη­νες τί ἔ­πρε­πε νὰ πρά­ξουν γιὰ νὰ ἀ­πο­φύ­γουν τὴν προ­δι­α­γε­γραμ­μέ­νη ση­με­ρι­νὴ κα­τα­στρο­φή. (Φυ­σι­κὰ οἱ Ἕλ­λη­νες ἔ­κα­ναν ἀ­κρι­βῶς τὰ ἀν­τί­θε­τα). Τὸ πα­ρα­θέ­τω λοι­πὸν (μὲ ἐ­πε­ξη­γη­μα­τι­κὲς ση­μει­ώ­σεις μου ἐν­τὸς ἀγ­κυ­λῶν) καὶ ὁ κα­θέ­νας, ποὺ δι­α­θέ­τει τὴν ἐ­λά­χι­στη κρι­τι­κὴ ἱ­κα­νό­τη­τα, ἂς ἐ­ξα­γά­γει τὰ συμ­πε­ρά­σμα­τά του:
ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΕΛΛΗΝΑΣ
Πα­ρά­κλη­σις ὁ­μο­γε­νοῦς γέ­ρον­τος
Φί­λοι ὁ­μο­γε­νεῖς, εἰς μί­αν ἀ­πὸ τὰς Ἐλ­βε­τι­κὰς συμ­πο­λι­τεί­ας, ἐ­πά­νω τοῦ προ­ε­δρι­κοῦ θρό­νου, φέ­ρον­ται γραμ­μέ­να τὰ δύ­ο ταῦ­τα ὀ­νό­μα­τα : Ἐ­λευ­θε­ρί­α καὶ Πα­τρὶς (Liberte et Patrie). Τὸ Λα­κω­νι­κὸν ἐ­πί­γραμ­μα τοῦ­το εἶ­ναι πολ­λῆς δι­δα­σκα­λί­ας με­στόν, ἄ­ξιον ὄ­χι μό­νο νὰ ἐ­πι­γρά­φε­ται εἰς τὰ πο­λι­τι­κὰ συ­νέ­δρια, ἀλ­λὰ καὶ νὰ τὸ φέ­ρη κρε­μα­στὸν πᾶς ἕ­νας πο­λί­της εἰς τὸ στῆ­θος ὡς ἱ­ε­ρὸν ἐγ­κόλ­πιον καὶ φυ­λα­κτή­ριον τῆς εἰ­ρή­νης, τῆς ἐ­λευ­θε­ρί­ας, τῆς ἀ­ρε­τῆς, εἰς ἕ­να λό­γο τῆς εὐ­δαι­μο­νί­ας του. Ἀ­πὸ τὰ δύ­ο ταῦ­τα, πα­τρί­δα λέ­γω καὶ ἐ­λευ­θε­ρί­αν, ἀ­δι­αι­ρέ­τως ἑ­νω­μέ­να, κρέ­με­ται ὅ­σην ἡ Πρό­νοι­α μᾶς ἐ­συγ­χώ­ρε­σε ν’ ἀ­πο­λαύ­σω­μεν εἰς τὸν πα­ρόν­τα κό­σμο εὐ­δαι­μο­νί­αν.  Ἕν ἀ­πὸ τἄλ­λο χω­ρι­σμέ­νον δὲν ἀρ­κεῖ νὰ μᾶς κα­τα­στή­σει εὐ­δαί­μο­νας [...]
Τὰ μέ­σα ταῦ­τα (διὰ τὴν ἀ­πό­λαυ­σιν τι­νὸς κα­λοῦ) εἶ­ναι τὰ ἐ­ξῆς:
Πρῶ­τον μέ­σον. Νὰ μεί­νε­τε ὡς δι­έ­τα­ξεν ἀ­π’ ἀρ­χῆς τὸ προ­σω­ρι­νὸν πο­λι­τι­κόν σας σύν­ταγ­μα, ἀ­βα­σί­λευ­τοι [συμ­βού­λευ­σε δη­λα­δή, τὸ νέ­ο ἑλ­λη­νι­κὸ κρά­τος νὰ εἶ­ναι δη­μο­κρα­τί­α -ὅ­πως ἱ­δρύ­θη­κε στὴν Ἐ­πα­νά­στα­ση- καὶ ὄ­χι μο­ναρ­χί­α ὅ­πως τὸ ἐ­πι­θυ­μοῦ­σαν οἱ ξέ­νες "προ­στά­τι­δες" δυ­νά­μεις καὶ οἱ ντό­πιοι ὀ­λι­γαρ­χι­κοί]. [...]
Ἀ­βα­σί­λευ­τοι, δι­ό­τι ἡ ση­με­ρι­νὴ πτω­χή τῆς Ἑλ­λά­δος κα­τά­στα­σις δὲν εἶ­ναι ἱ­κα­νὴ νὰ ὑ­πο­φέ­ρη βα­σι­λεί­αν, πράγ­μα καὶ κα­θ’ αὐ­τὸ βα­ρυ­δά­πα­νον, καὶ μέλ­λον ὄ­χι μό­νον νὰ σᾶς κα­τα­στή­ση πτω­χό­τε­ρους, ἀλ­λὰ καὶ νὰ ἀ­μαυ­ρώ­ση ὅ­λους σας τοὺς ὑ­πὲρ τῆς ἐ­λευ­θε­ρί­ας λαμ­προὺς ἀ­γώ­νας καὶ νὰ σᾶς κα­τα­βυ­θί­ση εἰς τὸν ἔ­σχα­τον βαθ­μὸν τῆς ἀ­τι­μί­ας. Ἐ­σεῖς σή­με­ρον, φί­λοι ὁ­μο­γε­νεῖς, πο­λι­ορ­κεῖ­σθε ἀ­πὸ δύ­ο φα­τρί­ας καὶ τρέ­χε­τε κίν­δυ­νον νὰ με­τα­πέ­σε­τε ἀ­πὸ τὴν Ἑ­πτα­νη­σια­κὴν ψώ­ραν [ἐν­νο­εῖ τοὺς ἑ­πτα­νή­σιους κόν­τι­δες καὶ ἄλ­λους "εὐ­γε­νεῖς"] εἰς τὴν Φα­να­ρια­κὴν λέ­πραν [ἐν­νο­εῖ τοὺς Φα­να­ρι­ῶ­τες τουρ­κό­δου­λους ὀ­λι­γαρ­χι­κούς].
Αἳ δύ­ο αὖ­ται φα­τρί­αι, αἳ κα­τα­πο­λε­μοῦ­σαι σή­με­ρον μί­α τὴν ἄλ­λην, εὐ­θὺς ὅ­ταν ἴ­δω­σι βα­σι­λέ­α εἰς τὴν Ἑλ­λά­δα μέλ­λουν (μὴν ἀμ­φι­βάλ­λε­τε) νὰ ὁ­μο­νο­ή­σω­σιν ὡς ἀ­δελ­φοί, νὰ πε­ρι­κυ­κλώ­σω­σιν ὡς ἀν­δρά­πο­δα τὸν νε­ο­φα­νὴ βα­σι­λέ­α, νὰ συγ­κρο­τή­σουν αὐ­λήν, νὰ τὸν με­τα­μορ­φώ­σω­σιν εἰς δε­σπό­την, ἂν σέ­βε­ται τὸ “ Οὒχ οὕ­τως δὲ ἔ­σται ἐν ὑ­μίν”, ἢ νὰ τὸν κα­τα­στή­σω­σι δε­σπο­τι­κώ­τε­ρον, ἂν τρέ­φη τὰ ὁ­ποί­α σπα­νί­ως οἱ βα­σι­λεῖς ἀ­πο­στρέ­φον­ται δε­σπο­τι­κὰ φρο­νή­μα­τα καὶ νὰ τὸν δι­δά­σκω­σι πῶς καὶ μέ­χρι πό­σου νὰ σᾶς φο­ρο­λο­γῆ, διὰ νὰ συμ­με­ρί­ζων­ται μ’ αὐ­τὸν τοὺς ἱ­δρώ­τας σας, νὰ σᾶς βυ­ζά­νω­σι καὶ αὐ­τὸ τὸ αἷ­μα, ἕ­ως καὶ οὐ­δὲ εἰς τοὺς φό­ρους ἀρ­κού­με­νοι νὰ σᾶς κα­τα­χρε­ώ­σου­σι ὑ­πο­βάλ­λον­τες τὰ κτή­μα­τά σας ὑ­πο­θή­κην εἰς βα­ρύ­τα­τα δά­νεια, τῶν ὁ­ποί­ων μέλ­λε­τε νὰ πλη­ρώ­νε­τε σεῖς τοὺς τό­κους καὶ οἱ ἀ­πό­γο­νοί σας τὰ κε­φά­λαι­α.
Δὲν εἶ­ναι σχε­δὸν οὐ­δε­μί­α βα­σι­λεί­α σή­με­ρον ἀρ­κού­με­νη εἰς τοὺς φό­ρους τῶν ὑ­πη­κό­ων. πα­ρὰ τοὺς συ­νε­χῶς αὐ­ξα­νο­μέ­νους φό­ρους κα­τα­χρε­ώ­νον­ται μὲ δά­νεια, ὥ­στε νὰ χρε­ω­κο­πή­σω­σι πολ­λά­κις [...].
Ἐ­ὰν ἐ­ξε­ναν­τί­ας φορ­τι­σθῆ­τε βα­σι­λέ­α, δὲν ἔ­χε­τε νὰ φο­βῆ­σθε μό­νον (ὡς ἔ­λε­γα) τὸ βα­ρυ­δά­πα­νον. Ἄλ­λο τού­του μυ­ριά­κις βα­ρύ­τε­ρον καὶ αἰ­σχρό­τε­ρον σᾶς προ­σμέ­νει, ἡ κα­τα­φρό­νη­σις. [...] …ἀ­φοῦ σᾶς στραγ­γί­ξω­σιν ὅ­λους τους ἱ­δρώ­τας, μέλ­λουν καὶ νὰ σᾶς κα­τα­φρο­νῶ­σιν ὡς δού­λους χρε­ω­στούν­τας νὰ τρέ­φε­τε καὶ νὰ στο­λί­ζε­τε τὴν ἀρ­γί­αν τῶν [τεμ­πε­λιά τους] καὶ νὰ σᾶς ὀ­νο­μά­ζω­σι Σκυ­λο­λό­γιον (Canaille), κα­θὼς μᾶς ὀ­νό­μα­ζαν Κι­ο­πὲκ οἱ Τοῦρ­κοι [καὶ κο­πρί­τες κα­τὰ τὸν Θό­δω­ρο Πάγ­κα­λο]. Τοια­ύτη εἶ­ναι ἡ δι­ά­λε­κτος ὅ­λων τῶν ὀ­λι­γαρ­χι­κῶν. Πῶς ἄλ­λως ἠμ­πο­ροῦ­σαν νὰ δι­α­κρί­νων­ται ἀ­πὸ τοὺς ἀ­δελ­φούς των οἱ τι­τλο­φο­ρού­με­νοι εὐ­γε­νέ­στα­τοι, ἐν­δο­ξό­τα­τοι, ἐ­ξο­χώ­τα­τοι, ἐ­κλαμ­πρό­τα­τοι, πα­ρὰ ὀ­νο­μά­ζον­τες τοὺς λα­οὺς ἄ­θροι­σμα σκύ­λων; Ναί, φί­λοι ὁ­μο­γε­νεῖς, Σκυ­λο­λό­γιον! Ποί­ους; Ἐ­σᾶς, ἐκ τῶν ὁ­ποί­ων ἐ­γεν­νή­θη­σαν οἱ Βό­τσα­ροι, οἱ Νι­κῆ­ται, οἱ Μι­α­οῦ­λοι, οἱ Κά­να­ροι καὶ ἄλ­λοι ἀ­εί­μνη­στοι ἥ­ρω­ες. Ποι­οί; οἱ μὴ ὄν­τες κα­λοὶ νὰ τε­κνο­γο­νῶ­σι πα­ρὰ Ἀρ­χον­τό­που­λα, Τσε­λε­πί­δας, Βε­ϊ­ζα­τά­δας [τί­τλοι "εὐ­γε­νεί­ας" τῶν πλου­σί­ων γό­νων] καὶ ἄλ­λα ἀν­τι­κοι­νω­νι­κὰ μι­σά­δελ­φα, ἀν­θρω­πό­μορ­φα θη­ρί­α.
Ἄλ­λο, φί­λοι ὁ­μο­γε­νεῖς, ὅ­σων εἶ­πα πο­λὺ πλέ­ον αἰ­σχρὸν καὶ ἀ­ξι­ο­θρή­νη­τον. Ὄ­χι μό­νον θέ­λουν νὰ σᾶς ὀ­νο­μά­ζει Σκυ­λο­λό­γιον [ὅ­πως καὶ ὁ Πάγ­κα­λός σας ἀ­πο­κα­λεῖ κο­πρί­τες], ἀλ­λ’ ὅ­λη των ἡ σπου­δὴ καὶ ἡ ἀ­σχο­λί­α θε­λ’ εἶ­σθαι νὰ σᾶς κα­τα­στή­σω­σιν ἀ­λη­θῶς Σκυ­λο­λό­γιον. Μὴ δυ­νά­με­νοι πλέ­ον νὰ ζῆ­τε ἐν­τί­μως ἀ­πὸ τοὺς κό­πους τῶν ἰ­δί­ων ἔρ­γων, τῶν ἀρ­γῶν τὴν ἀρ­γί­αν μέλ­λε­τε νὰ ζη­λεύ­σε­τε [τῶν τεμ­πέ­λη­δων τὴν τεμ­πε­λιὰ νὰ ζη­λεύ­σε­τε], αὐ­τοὺς νὰ μι­μῆ­σθε, αὐ­τοὺς νὰ κο­λα­κεύ­ε­τε, ὡς δε­σπό­τας καὶ κυ­ρί­ους σας, καὶ αὐ­τῶν ἀν­δρά­πο­δα νὰ γί­νε­σθε καὶ σκύ­λοι, διὰ νὰ τρέ­φε­σθε κἄν ὡς “ Κυ­νά­ρια ἀ­πὸ τῶν ψι­χί­ων τῶν πι­πτόν­των ἀ­πὸ τῆς τρα­πέ­ζης αὐ­τῶν” [γιὰ νὰ τρέ­φε­σθε ὡς σκυ­λά­κια ἀ­πὸ τὰ ψί­χου­λα ποὺ θὰ πέ­φτουν ἀ­πὸ τὰ τρα­πέ­ζια τους] (Μάτθ. ἴ­ε΄, 27).
Αὐ­τὰ προ­ει­δο­ποι­οῦ­σε ὁ σο­φὸς Ἀ­δα­μάν­τιος Κο­ρα­ὴς πρὶν 180 χρό­νια, οἱ τό­τε Ἕλ­λη­νες δὲν τὸν ἄ­κου­σαν καὶ κα­ταν­τή­σα­με ὅ­πως ἀ­κρι­βῶς τὰ προ­έ­βλε­ψε. Ὡ­στό­σο, ἐ­πει­δὴ ὁ λό­γος του εἶ­ναι πάν­τα ἐ­πί­και­ρος, σκέ­φθη­κα νὰ τὸν ἀ­να­δη­μο­σι­εύ­σω μὲ τὴν ἐλ­πί­δα νὰ βρεῖ σή­με­ρα πιὸ κα­λοὺς καὶ πε­ρισ­σό­τε­ρους ἀ­κρο­α­τὲς νὰ τὸν λά­βουν σο­βα­ρὰ ὑ­π’ ὄ­ψιν τους καὶ σύν­το­μα, για­τί ἄλ­λος και­ρὸς δὲν μᾶς μέ­νει, νὰ ἀ­πο­τι­νά­ξου­με αὐ­τὴ τὴν αἰ­σχρὴ ὀ­λι­γαρ­χί­α ἀ­πὸ τὸν τό­πο μας καὶ νὰ ζή­σου­με -ἐ­πι­τέ­λους- ἐ­λεύ­θε­ροι
thalamofilakas

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλῶ γράφετε μὲ ἑλληνικοὺς χαρακτῆρες