Τετάρτη, 13 Απριλίου 2011

Ο ΠΕΙΡΑΣΜΟΣ

Ἒστησ' ὁ Ἔρωτας χορὸ μὲ τὸν ξανθὸν Ἀπρίλη,
Κι' ἡ φύσις ηὖρε τὴν καλὴ καὶ τὴ γλυκειά της ὥρα,
Καὶ μὲσ' ‘ς τὴ σκιὰ ποὺ φούντωσε καὶ κλεῖ δροσιαῖς καὶ μόσχους,
Ἀνάκουστος κηλαϊδισμὸς καὶ λιποθυμισμένος.
Νερὰ καθάρια καὶ γλυκά, νερὰ χαριτωμένα,
Χύνονται μὲσ’ ‘ς τὴν ἄβυσσο τὴ μοσχοβολισμένη,
Καὶ παίρνουνε τὸ μόσχο της, κι' ἀφίνουν τὴ δροσιά τους,
Κι' οὖλα ‘ς τὸν ἥλιο δείχνοντας τὰ πλούτια τῆς πηγῆς τους,
Τρέχουν ἐδῶ, τρέχουν ἐκεῖ, καὶ κάνουν σὰν ἀηδόνια.
Ἒξ' ἀναβρύζει κι' ἡ ζωή, ‘ς γῆ, ‘ς οὐρανό, σὲ κῦμα.
Ἀλλὰ ‘ς τῆς λίμνης τὸ νερό, π' ἀκίνητό  ναι κι’ ἄσπρο,
Ἀκίνητ' ὅπου κι' ἂν ἰδς, καὶ κάτασπρ' ὡς τὸν πάτο,
Μὲ μικρὸν ἥσκιον ἄγνωρον ἒπαιξ' ἡ πεταλοῦδα,
Ποὺ χ' εὐωδίσῃ  τ’ς ὕπνου  της μέσα στὸν ἄγριο κρίνο.
Ἀλαφροήσκιωτε καλέ, γιὰ πὲς ἀπόψε τί 'δες·
Νύχτα γιομάτη θαύματα, νύχτα σπαρμένη μάγια!
Χωρὶς ποσῶς γῆς, οὐρανὸς καὶ θάλασσα νὰ πνένε,
Οὐδ' ὅσο κάν' ἡ μέλισσα κοντὰ ‘ς τὸ λουλουδάκι,
Γύρου σὲ κἄτι ἀτάραχο,  π' ἀσπρίζει μὲσ’ ‘ς τὴ λίμνη,
Μονάχο ἀνακατώθηκε τὸ στρογγυλὸ φεγγάρι,
Κι' ὄμορφη βγαίνει κορασιὰ ντυμένη μὲ τὸ φῶς του.

Διονύσιος Σολωμός





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλῶ γράφετε μὲ ἑλληνικοὺς χαρακτῆρες