Τρίτη, 10 Μαΐου 2011

Κωνσταντῖνος Κουκκίδης


Ὑ­πάρ­χουν ἀ­κό­μη ἥ­ρω­ες;
 Αὐ­τές τὶς ἡ­μέ­ρες ποὺ ἡ Ἑλ­λά­δα βρί­σκε­ται στὴν ἐν­τα­τι­κή, αὐ­τές τὶς ἡ­μέ­ρες ποὺ οἱ πο­λι­τι­κοὶ της ἑ­τοι­μά­ζον­ται νὰ τῆς δώ­σουν τὴν χα­ρι­στι­κὴ βο­λή, οἱ πο­λι­τι­κοὶ της ποὺ μπρο­στὰ στὸ συμ­φέ­ρον τὸ δι­κὸ τους καὶ τῶν ξέ­νων ποὺ τοὺς κα­θο­δη­γοῦν δὲν λο­γα­ριά­ζουν τί­πο­τα, αὐ­τές τὶς ἡ­μέ­ρες ποὺ πα­ρα­τη­ροῦ­με μὲ δέ­ος τοὺς ὑ­πη­ρέ­τες τῶν ξέ­νων ἀ­φεν­τά­δων νὰ κι­νοῦν τὰ νή­μα­τα πρὸς ὄ­φε­λος τοῦ δι­κοῦ τους μό­νον συμ­φέ­ρον­τος…­….αὐ­τές τὶς ἡ­μέ­ρες….ψά­χνου­με ἀ­πὸ κά­που νὰ «πι­α­στοῦ­με» γι­ὰ νὰ πά­ρου­με δύ­να­μι οὕ­τως ὥ­στε νὰ μπο­ρέ­σου­με νὰ συ­νε­χί­σου­με, σκε­φτό­με­νοι ὅ­τι: Δὲν μπο­ρεῖ. Δὲν εἶναι δυ­να­τὸν νὰ προ­σκυ­νοῦν ὅ­λοι τὸ χρῆ­μα. Κά­που θὰ ὑ­παρ­χου­ν ἄν­θρω­ποι ποὺ ἐν­δι­α­φέ­ρον­ται γι­ὰ τὸ κα­λὸ τῆς πα­τρί­δος καὶ τὴν βά­ζουν πά­νω καὶ ἀ­πὸ τὴν ζω­ὴ τους ἀ­κό­μη. Κά­πο­τε ὑ­πῆρ­χαν. Ἔ­νας ἀπ΄ αὐ­τοὺς ἦ­ταν ὁ Κων­σταν­τῖ­νος Κουκ­κί­δης. Ὁ 17χρονος νέ­ος ποὺ ἔ­πε­σε ἀ­πὸ τὴν Ἀ­κρό­πο­λι τυ­λιγ­μέ­νος μὲ τὸ ἐ­θνι­κὸ συμ­βο­λο, ἀρ­νού­με­νος νὰ τὸ πα­ρα­δώ­ση στοὺς γερ­μα­νοὺς εἰ­σβο­λεῖς ὅ­ταν τὸν δι­έ­τα­ξαν νὰ τὸ ὑ­πο­στεί­λη στὶς 27 Ἀ­πρι­λί­ου 1941!
Λί­γα λό­για γι­ὰ τό τὶ συ­νέ­βη ἐ­κεί­νη τὴν ἡ­μέ­ρα στὴν Ἀ­κρό­πο­λι…­….ἀ­πὸ τὸ­ h­e­l­l­e­n­i­c­i­n­t­e­r­e­st
Ὁ ἥ­ρω­ας ποὺ ἀρ­νή­θη­κε νὰ πα­ρα­δώ­ση
τὴν ἑλ­λη­νι­κὴ ση­μαί­α στοὺς Γερ­μα­νοὺς
Ὅ­ταν μπῆ­καν οἱ Γερ­μα­νοὶ στὴν Ἀ­θή­να, 27 Ἀ­πρι­λί­ου 1941, ἡ πρώ­τη τους δου­λειὰ ἦταν νὰ στεί­λουν ἕ­να ἀ­πό­σπα­σμα ὑ­πὸ τὸν λο­χα­γὸ Γι­ά­κομ­πι καὶ τὸν ὑ­πο­λο­χα­γὸ Ἔλ­σνιτς γι­ὰ νὰ κα­τε­βά­σει τὴ Γα­λα­νό­λευ­κη ἀ­πὸ τὸν Ἱ­ε­ρὸ Βρά­χο τῆς Ἀ­κρό­πο­λης καὶ νὰ ὑ­ψώ­ση τὴ σβά­στι­κα. Οἱ Γερ­μα­νοὶ ἀν­τι­κρί­ζουν στὸ ἀ­κραῖ­ο ση­μεῖ­ο τοῦ βρά­χου τῆς Ἀ­κρό­πο­λης ποὺ δε­σπό­ζει τῆς πό­λης, τὴν γα­λα­νό­λευ­κη ση­μαί­α ποὺ θ’ ἀν­τι­κα­τα­στα­θῆ  ἀ­πὸ τὸν ἀγ­κυ­λω­τὸ σταυ­ρό. Ἡ ἐ­θνι­κὴ Ση­μαί­α μὲ τὸ με­γά­λο σταυ­ρὸ στὴν μέ­ση λάμ­πει καὶ τὰ χρώ­μα­τα της το­νί­ζουν καὶ το­νί­ζον­ται ἀ­πὸ τὸν Παρ­θε­νῶ­να.
Ἐ­κεῖ στὴν θέ­ση Καλ­λι­θέ­α, στὸ ἀ­να­το­λι­κὸ ση­μεῖ­ο τοῦ Ἱ­ε­ροῦ Βρά­χου ὁ ἐ­πι­κε­φα­λῆς τοῦ ἀ­πο­σπά­σμα­τος ζή­τη­σε ἀ­πὸ τὸν εὔ­ζω­νο ποὺ φρου­ροῦ­σε τὴ ση­μαί­α μας νὰ τὴν κα­τε­βά­σει καὶ νὰ τὴν πα­ρα­δώ­σει. Ὁ ἁ­πλὸς αὐ­τὸς φαν­τά­ρος, ὅ­ταν στὶς 8:45 τὸ πρω­ὶ ἔ­φθα­σαν μπρο­στὰ του οἱ κα­τα­κτη­τὲς τῆς χώ­ρας μας καὶ μὲ τὸ δά­κτυ­λο στὴν σκαν­δά­λη τῶν πο­λυ­βό­λων τους, τὸν δι­έ­τα­ξαν νὰ κα­τε­βά­σει τὸ Ἐ­θνι­κὸ μας σύμ­βο­λο, δὲν ἔ­δει­ξε κα­νέ­να συ­ναί­σθη­μα.
Δὲν πρό­δω­σε τὴν τρι­κυ­μί­α τῆς ψυ­χῆς του. Ψυ­χρός, ἄ­τεγ­κτος καὶ ἀ­πο­φα­σι­σμέ­νος.. ἁ­πλὰ  ἀρ­νή­θη­κε! Οἱ ὧ­ρες τῆς πε­ρι­συλ­λο­γῆς, ποὺ μό­νος του εἶ­χε πε­ρά­σει δί­πλα στὴν ση­μαί­α, τὸν εἶ­χαν ὁ­δη­γή­σει στὴ με­γά­λη ἀ­πο­φά­ση…”Ο­ΧΙ”! Αὐ­τὸ μο­νά­χα πρό­φε­ρε καὶ τί­πο­τε ἄλ­λο. Μί­α ἁ­πλὴ λέ­ξη, μὲ πό­ση ὅ­μως τε­ρά­στια ση­μα­σί­α καὶ ἀ­ξί­α. Ἡ Ἑλ­λη­νι­κὴ με­γα­λο­σύ­νη. Ὁ εὔ­ζω­νας τυ­λί­χτη­κε μὲ τὴ ση­μαί­α, ἔ­τρε­ξε ὡς τὴν ἄ­κρη τοῦ Ἱ­ε­ροῦ Βρά­χου καὶ μπρὸς στὰ μά­τια τῶν ἐμ­βρόν­τη­των Γερ­μα­νῶν ῥί­χτη­κε μ’ ἕ­να σάλ­το στὸν γκρε­μό, βά­φον­τας τὸ ἐ­θνι­κὸ μας σύμ­βο­λο μὲ τὸ τί­μιο αἷ­μα.
Ἡ γερ­μα­νι­κὴ στρα­τι­ω­τι­κὴ δι­οί­κη­ση Ἀ­θη­νῶν ὑ­πο­χρέ­ω­σε τὴν προ­δο­τι­κὴ κυ­βέρ­νη­ση Τσο­λά­κο­γλου νὰ δη­μο­σι­εύ­ση  στὸν Τύ­πο ἀ­να­κοί­νω­ση, σύμ­φω­να μὲ τὴν ὁ­ποί­α ὁ φρου­ρὸς τῆς ση­μαί­ας μας, ὑ­πέ­στη ἔμ­φραγ­μα ἀ­πὸ τὴν συγ­κί­νη­ση ὅ­ταν τοῦ ζη­τή­θη­κε νὰ τὴν πα­ρα­δώ­ση.
Ὅ­μως οἱ στρα­τι­ῶ­τες κι οἱ ἐ­πι­κε­φα­λῆς τοῦ γερ­μα­νι­κοῦ ἀ­πο­σπά­σμα­τος εἶ­χαν συγ­κλο­νι­στεῖ ἀ­π’ αὐ­τό ποὺ εἶδαν καὶ δὲν κρά­τη­σαν τὸ στό­μα τους κλει­στό. Στὶς 9 Ἰ­ου­νί­ου ἡ εἴ­δη­ση δη­μο­σι­εύ­θη­κε στὴν D­A­I­LY M­A­IL μὲ τί­τλο: “ A G­r­e­ek c­a­r­r­i­es h­is f­l­ag to t­he d­e­a­th” (Ἔ­νας Ἕλ­λη­νας φέ­ρει τὴν ση­μαί­α του ἕ­ως τὸν θά­να­το).
Ἡ θυ­σί­α τοῦ Ἕλ­λη­να στρα­τι­ώ­τη ἔ­γι­νε αἰ­τί­α νὰ ἐκ­δο­θεῖ δι­α­τα­γὴ ἀ­πὸ τὸν Γερ­μα­νὸ φρού­ραρ­χο νὰ ὑ­ψώ­νε­ται καὶ ἡ ἑλ­λη­νι­κὴ ση­μαί­α δί­πλα στὴ γερ­μα­νι­κή. Μέ­χρι πρὶν ἀ­πὸ λί­γα χρό­νια, ἐ­κεῖ στὰ Ἀ­να­φι­ώ­τι­κα κά­τω ἀ­πὸ τὸν Ἱ­ε­ρὸ Βρά­χο, ζοῦ­σαν ἀ­κό­μα αὐ­τό­πτες μάρ­τυ­ρες, ποὺ εἶ­δαν τὸ παλ­λη­κά­ρι να γκρε­μο­τσα­κί­ζε­ται μπρο­στὰ στὰ μά­τια τους τυ­λιγ­μέ­νο μὲ τὴν Γα­λα­νό­λευ­κη. Καὶ κά­θε χρό­νο, στὸ μνη­μό­συ­νό του στὶς 27 Ἀ­πρι­λί­ου, ἄ­φη­ναν τὰ δά­κρυ­α τους νὰ κυ­λή­σουν στὴ μνή­μη του.
Οὐ­δεὶς ἐν­δι­α­φέρ­θη­κε πο­τὲ  νὰ  κα­τα­γρά­ψη τὴν μαρ­τυ­ρί­α τους.Κων­σταν­τῖ­νος Κου­κι­δη­ς εἶναι τ’ ὄ­νο­μα τοῦ εὐ­ζώ­νου (κα­τὰ μί­α ἅλ­λη ἄ­πο­ψη ἦταν 17χρονος νέ­ος τῆς Ἐ­θνι­κῆς Ὀρ­γα­νώ­σε­ως Νέ­ων, ἀλ­λὰ τὶ ση­μα­σί­α ἔ­χει;­). Κων­σταν­τῖ­νος Κου­κί­δης εἶναι τ’ ὄ­νο­μα αὐ­τοῦ τοῦ ΕΛ­ΛΗ­ΝΑ καὶ στο­λὴ του ἡ Ση­μαί­α μας. Μᾶς τὸν ἔ­χουν κρύ­ψει, μᾶς τὸν ἔ­χουν κλέ­ψει.
Κλεῖ­στε κι αὐ­τὸν τὸν ἐ­θνο­μάρ­τυ­ρα στὴν ψυ­χὴ σας κον­τὰ στοὺς ἄλ­λους? Ἀ­παι­τεῖ­στε νὰ γρα­φτεῖ τ’ ὄ­νο­μά του στὰ σχο­λι­κὰ βι­βλί­α τῆς Ἱ­στο­ρί­ας. Ψι­θυ­ρί­στε το, ἔ­στω καὶ βου­βά, μέ­σα σας, κά­θε φο­ρά ποὺ ἀν­τι­κρί­ζε­τε τὴ ση­μαί­α μας. Πεῖ­τε στὰ παι­διὰ σας ὅ­τι αὐ­τὴ ἡ ση­μαί­α, ἔ­χει βυ­ζά­ξει πο­τα­μοὺς ἑλ­λη­νι­κοῦ αἵ­μα­τος, γι­ὰ νὰ μπο­ρεῖ ἀ­γέ­ρω­χη νὰ κυ­μα­τί­ζει τὴν τι­μὴ καὶ τὴν ἀ­ξι­ο­πρέ­πειά μας. Ἄ­ρα­γε τι σχέ­ση μπο­ρεῖ νὰ ὑ­πάρ­χει με­τα­ξὺ αὐ­τοῦ τοῦ πα­λι­κα­ριοῦ καὶ τῶν σύγ­χρο­νων ἐ­φια­λτῶν ποὺ καῖ­νε τὴν ση­μαί­α μας, ἀλ­λὰ καὶ αὐ­τῶν ποὺ τὸ ἐ­πι­τρέ­πουν; Τὸ μνη­μεῖ­ο τοῦ Ἥ­ρω­α Κων­σταν­τί­νου Κου­κί­δη στὸ ση­μεῖ­ο ποὺ βρῆ­κε ἠ­ρω­ϊ­κὸ θά­να­το.

Πη­γὴ
h­t­tp:­//f­i­l­o­n­o­h­p­o­n­t­ou.w­o­r­d­p­r­e­ss.c­om/2011/05/06/koukkidis/#more-10392

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλῶ γράφετε μὲ ἑλληνικοὺς χαρακτῆρες