Παρασκευή, 20 Μαΐου 2011

Θωρηκτό Γεώργιος Αβέρωφ





Για τους Τούρ­κους ή­ταν το «δι­α­βο­λο­κά­ρα­βο» – το «Σε­ϊ­τάν Πα­πόρ» ό­πως, σύ­µ­φω­να ­µ­ε τον θρύ­λο, έ­λε­γαν έν­τρο­µ­οι στη θέ­α του. Για το πλή­ρω­µ­ά του, που έ­ζη­σε τις πα­ρά­το­λµ­ες και νι­κη­φό­ρες ναυ­µ­α­χί­ες του, ή­ταν«ο Τυ­χε­ρός Μπα­ρµ­πα-Γι­ώρ­γης». Για τη­ν ι­στο­ρί­α, το θω­ρη­κτό «Γε­ώρ­γιος Α­βέ­ρωφ», που χθες συ­µ­πλή­ρω­σε 100 χρό­νια µ­ε την ελ­λη­νι­κή ση­µ­αί­α υ­ψω­µ­έ­νη συ­νε­χώς στην πρύμνη του, εί­ναι το εν­δο­ξό­τε­ρο πλοί­ο της νε­ώ­τε­ρης Ελ­λά­δας, το πο­λε­µ­ι­κό που συ­νέ­βα­λε κα­θο­ρι­στι­κά στη δι­α­µ­όρ­φω­ση­ των ση­µ­ε­ρι­νών συ­νό­ρων, το µ­ο­να­δι­κό πλοί­ο που σώ­ζε­ται σε ό­λο τον κό­σµ­ο µ­ε ε­νερ­γό δρά­ση και στους δυ­ο Παγ­κο­σµ­ί­ους Πο­λέ­µ­ους του 20ού αι­ώ­να!
Ήταν 9 το πρω­ί στις 3 ∆ε­κε­µ­βρί­ου του 1912, στην ­πρύ­µ­νη του «Α­βέ­ρωφ», ό­ταν ο ναύ­αρ­χος Παύ­λος Κουν­του­ρι­ώ­της, αρ­χη­γός ­του ελ­λη­νι­κού στό­λου, έ­χον­τας µ­προ­στά­ του τις τουρ­κι­κές ­ναυ­τι­κές δυ­νά­µ­εις, ε­µ­πνεύ­στη­κε το σχέ­δι­ο ­της κα­τα­δί­ω­ξης και ε­µ­βο­λι­σµ­ού της τουρ­κι­κής ναυ­αρ­χί­δας «Χα­ϊ­ρεν­τίν Μπα­ρµ­πα­ρό­σα», ε­πι­κε­φα­λής του τουρ­κι­κού στό­λου, που µ­ό­λις εί­χε ξε­µ­υ­τί­σει στα α­νοι­χτά του ­Ελ­λη­σπόν­του έ­πει­τα α­πό µ­ή­νες:

«Εί­δα ε­κεί­νη­ την ώ­ρα σα­ν ό­ρα­µ­α πά­νω στους δυ­ο ­κά­βους των Στε­νών τον παπ­πού µ­ου και ­τον Μι­α­ού­λη, να µ­ου κά­νουν νό­η­µ­α και να µ­ε κα­λούν. Και ό­ρµ­η­σα πά­νω τους», α­φη­γή­θη­κε ύ­στε­ρα α­πό χρό­νια­ σε φί­λους του ο ναύ­αρ­χος για­ το πώς πή­ρε την α­πό­φα­ση ε­κεί­νη τη στι­γµ­ή. Η δι­ά­τα­ξη µ­ά­χης και οι µ­ε­γά­λης ναυ­τι­κής έ­µ­πνευ­σης και ρί­σκου ε­λι­γµ­οί της ελ­λη­νι­κής ναυ­αρ­χί­δας – και ό­λου του στό­λου– α­πέ­δω­σαν και α­νάγ­κα­σαν τον τούρ­κι­κο στό­λο να α­πο­τρα­βη­χτεί και πά­λι  µ­έ­σα στα Στε­νά. Το «Α­βέ­ρωφ» υ­περ­φα­λάγ­γι­σε τον ε­χθρό και α­νά­µ­ε­σα σε πυ­κνά πυ­ρά του τουρ­κι­κού στό­λου και των α­πέ­ναν­τι πα­ρά­κτι­ων φρου­ρί­ων, έ­φτα­σε σε α­πό­στα­ση 2.900 µ. α­πό τον αν­τί­πα­λο.
Οι Τούρ­κοι, ό­ταν κα­τά­λα­βαν ό­τι η ναυ­αρ­χί­δα τους – που εί­χε ή­δη δε­χθεί πλή­γµ­α­τα – α­πει­λούν­ταν µ­ε ε­µ­βο­λι­σµ­ό α­πό τον πλέ­ον­τα «πά­ση δυ­νά­µ­ει» Α­βέ­ρωφ, έ­κα­ναν α­να­στρο­φή και µ­πή­καν µ­ε φο­βε­ρή α­τα­ξί­α ξα­νά στα Στε­νά.


Τα δυ­ο «πα­ρα­τσού­κλια» έ­χουν κοι­νή, ου­σι­α­στι­κά, α­φε­τη­ρί­α – τις νι­κη­φό­ρες Ναυ­µ­α­χί­ες της Ελ­λης και της Λή­µ­νου, (α­κο­λού­θη­σε στις 5 Ι­α­νου­α­ρί­ου του ε­πο­µ­έ­νου έ­τους), κα­θο­ρι­στι­κές και οι δυ­ο για την ε­ξέ­λι­ξη του Α’ Βαλ­κα­νι­κού Πο­λέ­µ­ου. Και ε­ρµ­η­νεύ­ουν την τό­τε αί­σθη­ση της κοι­νής γνώ­µ­ης στις δυ­ο α­κτές του­Αι­γαί­ου.   Σύ­µ­φω­να µ­ε τον δρα Κων­σταν­τί­νο Γρί­βα, ει­δι­κό α­µ­υν­τι­κό α­να­λυ­τή, «το θω­ρη­κτό “Α­βέ­ρωφ” α­πο­τε­λεί την α­πτή α­πό­δει­ξη του γε­ω­πο­λι­τι­κού α­ξι­ώ­µ­α­τος ό­τι η ι­σχύς και η γε­νι­κό­τε­ρη α­ξί­α ε­νός ο­πλι­κού συ­στή­µ­α­τος εί­ναι σχε­τι­κή και λα­µ­βά­νει υ­πό­στα­ση α­πό το κα­τά πό­σον βρί­σκε­ται σε α­ρµ­ο­νί­α µ­ε τις ευ­ρύ­τε­ρες συν­θή­κες του γε­ω­συ­στή­µ­α­τος­ και του εί­δους της πο­λε­µ­ι­κής αν­τι­πα­ρά­θε­σης που κα­λεί­ται να λει­τουρ­γή­σει. Και το “Α­βέ­ρωφ”, ε­πι­ση­µ­αί­νει, ε­πέ­τυ­χε α­κρι­βώς αυ­τό. Ε­νώ σε κα­µ­μιά πε­ρί­πτω­ση δεν µ­πο­ρεί να θε­ω­ρη­θεί ως “υ­περ­πλοί­ο”, εν­τού­τοις το µ­εί­γµ­α των ι­κα­νο­τή­των του (τα­χύ­τη­τα, θω­ρά­κι­ση, ι­σχύς πυ­ρός κ.λπ.­), ή­ταν τέ­τοι­ο που ταί­ρια­ζε α­πό­λυ­τα στις ι­δι­αι­τε­ρό­τη­τες­ της σύγ­κρου­σης που κλή­θη­κε ­να υ­πη­ρε­τή­σει. Στα χέ­ρια του ­ε­κρη­κτι­κού ναυά­ρχου Κουν­του­ρι­ώ­τη α­πο­τέ­λε­σε έ­να εί­δος στρα­τι­ω­τι­κής “α­σύ­µ­µ­ε­τρης” α­πει­λής για τον τουρ­κι­κό στό­λο και τον κα­τα­νί­κη­σε».
Το µ­ο­να­δι­κό πλοί­ο σε ό­λο τον κό­σµ­ο µ­ε δρά­ση και στους δύ­ο Παγ­κο­σµ­ί­ους Πο­λέ­µ­ους
Πε­ρι­πε­τει­ώ­δης η α­πό­κτη­σή του
Ο­σο πε­ρι­πε­τει­ώ­δη ε­πι­χει­ρη­σια­κό βί­ο εί­χε το θω­ρα­κι­σµ­έ­νο κα­τα­δρο­µ­ι­κό, άλ­λο τό­σο πε­ρι­πε­τει­ώ­δης ή­ταν και η α­πό­κτη­σή του, η ο­ποί­α έ­γι­νε µ­ά­λι­στα σε ε­πο­χή που η Ελ­λά­δα ή­ταν υ­πό τον ∆ι­ε­θνή οι­κο­νο­µ­ι­κό ε­λεγ­χο και οι ε­ξο­πλι­στι­κές δα­πά­νες ή­ταν πε­ρι­ο­ρι­σµ­έ­νες.   Έ­γι­νε ό­µ­ως η α­γο­ρά µ­ε τη συ­µ­βο­λή και του κλη­ρο­δο­τή­µ­α­τος του ζά­πλου­του αι­γυ­πτι­ώ­τη Γε­ωρ­γί­ου Αβέ­ρωφ.
το σκά­φος µ­ε τα εν­τυ­πω­σια­κά για την ε­πο­χή χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά, το ι­σχυ­ρό­τε­ρο στην ά­να­το­λι­κή Με­σό­γει­ο, εί­χε πα­ραγ­γελ­θεί για το ι­τα­λι­κό Ναυ­τι­κό στα ναυ­πη­γεί­α Ορ­λάν­το Ι­τα­λί­ας, αλ­λά η συ­µ­φω­νί­α ναυ­ά­γη­σε.
 Στη συ­νέ­χεια προ­σφέρ­θη­κε στους Τούρ­κους χω­ρίς ό­µ­ως κα­τά­λη­ξη. Η Ελ­λά­δα το α­γό­ρα­σε έ­ναν­τι 22.300.000 χρυ­σών δρα­χµ­ών.
Πη­γή
h­t­tp:­//g­d­a­i­l­y­n­e­ws.w­o­r­d­p­r­e­ss.c­om/2011/05/18/%CF%84%CE%B1-%CE%B3%CE%B5%CE%BD%CE%AD%CE%B8%CE%BB%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%C2%AB%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%B2%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%BA%CE%AC%CF%81%CE%B1%CE%B2%CE%BF%CF%85%C2%BB/#more-16077

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλῶ γράφετε μὲ ἑλληνικοὺς χαρακτῆρες