Κυριακή, 26 Ιουνίου 2011

Μι­κέ­λης Ἄ­βλι­χος



Στί­χοι τοῦ πει­ρα­σμοῦ

Ἀ­π' ὅ­λες τσὶ ἐ­φεύ­ρε­σες τοῦ νοῦ
ἐ­κεί­νη γιὰ τὴ μέλ­λου­σα ζω­ή :
νὰ σὲ φυ­τεύ­ου­νε κου­κὶ στὴ γῆ 
κου­κιὰ νὰ ξε­φυ­τρώ­νῃς  τ' οὐ­ρα­νοῦ 
καὶ τέ­χνες κι ἐ­πι­στῆ­μες βά­νει κά­του 
μὲ τὴ γε­ω­πο­νί­α τοῦ θα­νά­του.
Καὶ μ’ ὅ­λα τοῦ­τα, ἀ­γα­πη­τέ μου Τρέ­κα
(ποὺ τό­ση ἔ­χεις στοὺς στί­χους μου στορ­γὴ)
πο­λὺ φο­βοῦ­μαι, μὴν ἡ Θεί­α Ὀρ­γὴ
ἀ­φή­σει ἐ­μᾶς, σὰν ἀ­σε­βεῖς, στὰ σέκ­κα
Καὶ πέ­σει λύ­κος  στὸ φτω­χὸ κου­κὶ μας
καὶ πά­ει τό­τε ἀ­μόν­τε ἡ φύ­τε­ψή μας.


Χρι­στού­γεν­να

Στὴ φάτ­νη τῶν χτη­νῶν Χρι­στὸς γεν­νᾶ­ται
χω­ρὶς τῆς Ἐ­πι­στή­μης συν­δρο­μή·
ἡ θεί­α Φύ­σις κά­νει γιὰ μαμ­μὴ
κι ὁ δράκος, σὰν ἀρ­νί, θε­ὸς κοι­μᾶ­ται.
Αὔ­ριον, ἄν­τρας, σὰ λη­στὴς κρε­μᾶ­ται –
νέ­α τοῦ κό­σμου θέ­λει οἰ­κο­δο­μή.
Σταυ­ρὸ τοῦ δίνει  ὁ Νό­μος πλη­ρω­μὴ -,
πλὴν ἅ­γιο φῶς στὸν τά­φο του πλα­νᾶ­ται.
Διά­κοι τοῦ Βά­αλ, δὲν εἶ­ναι δι­κό­ς  σας
αὐ­τὸς τῆς φάτ­νης ὁ φτω­χὸς Χρι­στός,
ποὺ  ἐ­κή­ρυ­ξε  γιὰ νό­μο του τὴ χάρη.
Ἐ­σᾶς τι­μὴ σας μό­νη, τὸ στι­χά­ρι.
Πομ­πές, θε­ο­πομ­πὲς τὸ ἰ­δα­νι­κό σας,
κι εἶν’ ὁ Θε­ός σας, σὰν κι ἐ­σᾶς, μια­ρός!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλῶ γράφετε μὲ ἑλληνικοὺς χαρακτῆρες