Τετάρτη, 6 Ιουλίου 2011

Ὅσο μπορεῖς



Κι ἄν δὲν μπορῇς νὰ κάμῃς τὴν ζωή σου ὅπως τὴν θέλεις,
τοῦτο προσπάθησε τοὐλάχιστον
ὅσο μπορεῖς: μὴν τὴν ἐξευτελίζῃς
μὲς στὴν πολλὴ συνάφεια τοῦ κόσμου,
μὲς στὲς πολλὲς κινήσεις κι ὁμιλίες.

Μὴν τὴν ἐξευτελίζῃς πηαίνοντάς την,
γυρίζοντας συχνὰ κ’ ἐκθέτοντάς την
στῶν σχέσεων καὶ τῶν συναναστροφῶν
τὴν καθημερινὴν ἀνοησία –
ὥσπου νὰ γίνῃ σὰ μιὰ ξένη, φορτικὴ.

Κωνσταντῖνος Καβάφης

Πο­λύ­τι­μη ὑ­πο­θή­κη τοῦ Κα­βά­φη σὲ κά­θε πνευ­μα­τι­κὸ κι ἀ­νώ­τε­ρο ἄν­θρω­πο. Εἰς ἑ­αυ­τὸν βέ­βαι­α τὸ γρά­φει –μὰ γι­’­αὐ­τὸ κ’­εἶ­ναι πο­λύ­τι­μο γιὰ τὸν κα­θέ­να. Πε­ρι­έ­χει, φυ­σι­κά, ὅ­λη τὴν κρί­ση του γιὰ τὴν κοι­νω­νι­κὴ κε­νό­τη­τα κι ἀ­νου­σι­ό­τη­τα, τὲς πολ­λὲς κι­νή­σεις κι ὁ­μι­λί­ες, τὶς μά­ται­ες. Δὲν εἶ­ναι λή­ψη ἀ­πό­στα­σης πε­ποι­η­μέ­νη, «ἐ­λι­τι­σμός»,  «σνομ­πι­σμός» του, ἀλ­λὰ βα­θύ­τε­ρο κα­τα­στά­λαγ­μα, ἀ­πὸ πι­κρὲς σχε­τι­κὲς ἐμ­πει­ρί­ες του –φαί­νε­ται τοῦ­το.  Κι ὁ ἀ­πο­φα­σι­στι­κὸς ἀν­τι­συμ­βα­τι­σμός του πιά: Μὴν τὴν ἐ­ξευ­τε­λί­ζῃς (τὴν ζω­ή σου) πη­αί­νον­τάς την, / γυ­ρί­ζον­τάς συ­χνὰ κ’ ἐκ­θέ­τον­τάς την –σύ ἐ­κτί­θε­σαι,  ἐν­νο­εῖ, μει­ώ­νε­σαι, φθεί­ρε­σαι καὶ κα­τω­τε­ρο­ποι­εῖ­σαι μ’­αὐ­τό· ὄ­χι ἁ­πλῶς ὅ­τι τὴν ἐκ­θέ­τεις καὶ τὴ βλέ­πουν –στῶν σχέ­σε­ων καὶ τῶν συ­να­να­στρο­φῶν -ὅ­λων, ἀ­δι­α­κρί­τως! –τὴν κα­θη­με­ρι­νὴν ἀ­νο­η­σί­α
Ὅ­σο μπο­ρεῖς…  Ὅ­τι πά­λε­ψε γι­’­αὐ­τό, προ­κύ­πτει πράγ­μα­τι ἀ­π’ ὅ­λη τὴ ζω­ή του.

τὸ σχό­λιο ἀ­πὸ τὸ : «Κ.Π.ΚΑ­ΒΑ­ΦΗΣ ἅ­παν­τα τὰ δη­μο­σι­ευ­μέ­να ποι­ή­μα­τα» Ρέ­νος, Ἥρ­κος καὶ Στάν­της Ἀ­πο­στο­λί­δης, Τὰ νέ­α Ἑλ­λη­νι­κὰ Ἀ­θή­να 2006


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλῶ γράφετε μὲ ἑλληνικοὺς χαρακτῆρες