Πέμπτη, 7 Ιουλίου 2011

Δέησις



Ἡ θάλασσα στὰ βάθη της πῆρ’ ἕναν ναύτη…
Ἡ μάνα του, ἀνήξερη, πηαίνει κι ἀνάφτει

στὴν Παναγία μπροστὰ ἕνα ὑψηλὸ κερί,
γιὰ νὰ ἐπιστρέψῃ γρήγορα καὶ νάν’ καλοὶ καιροί –

καὶ ὅλο πρὸς τὸν ἄνεμο στήνει τ’ ἀφτί…
Ἀλλὰ ἐνῶ προσεύχεται καὶ δέεται αὐτή,

ἡ εἰκὼν ἀκούει,  σοβαρὴ καὶ λυπημένη,
ξεύροντας πὼς δὲν θάλθῃ πιὰ ὁ υἱὸς ποὺ περιμένει…

Κωνσταντῖνος Καβάφης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλῶ γράφετε μὲ ἑλληνικοὺς χαρακτῆρες