Σάββατο, 16 Ιουλίου 2011

Ἡ ἐπέμβασις τῶν Θεῶν


Θὰ γίνῃ τώρα τοῦτο, κἔπειτα ἐκεῖνο·
καὶ πιὸ ἀργά, σὲ μιὰ ἤ δυὸ χρονιὲς (ὡς κρίνω),
τέτοιες θὰ εἶν’ ἡ  πράξεις, τέτοιοι θἆν’ οἱ τρόποι.
Δὲν θὰ φροντίσουμε γιὰ μακρυνὸ κατόπι.
Γιὰ τὸ καλλίτερον ἡμεῖς θὰ προσπαθοῦμε.
Καὶ  ὅσο προσπαθοῦμε τόσο θὰ χαλνοῦμε,
θὰ μπλέκουμε τὰ πράγματα, ὥς νὰ βρεθοῦμε
στὴν ἄκρα σύγχισι. Καὶ τότε θὰ σταθοῦμε.
Θὰ ἦν’ ἡ ὥρα οἱ Θεοὶ νὰ ἐργασθοῦνε.
Ἔρχονται πάντοτ’οἱ Θεοί. Θὰ καταιβοῦνε
ἀπὸ τὲς μηχανὲς των, καὶ τοὺς μὲν θὰ σώσουν,
τοὺς δὲ βίαια, ξαφνικὰ θὰ τοὺς σηκώσουν
ἀπὸ τὴν μέση· καὶ σὰν φέρουνε μιὰ τάξι
Θ’ἀποσυρθοῦν. – Κ’ἔπειτ’ αὐτὸς τοῦτο θὰ πρὰξῃ,
τοῦτο ἐκεῖνος·  καὶ μὲ τὸν καιρὸν οἱ ἄλλοι
τὰ ἰδικά των. Καὶ θ’ἀρχίσουμε καὶ πάλι.



Κωνσταντῖνος Καβάφης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλῶ γράφετε μὲ ἑλληνικοὺς χαρακτῆρες