Δευτέρα, 18 Ιουλίου 2011

Ἐν πορείᾳ πρὸς τὴν Σινώπην



Ὁ Μιθριδάτης, ἔνδοξος καὶ κραταιός,
μεγάλων πόλεων ὁ κύριος,
κάτοχος ἰσχυρῶν στρατῶν καὶ στόλων,
πηγαίνοντας πρὸς τὴν Σινώπην πέρασε ἀπὸ δρόμον
ἐξοχικόν, πολὺ ἀπόκεντρον,
ὅπου ἕνας μάντης εἶχε κατοικίαν.

Ἔστειλεν ἀξιωματικό του ὁ Μιθριδάτης
τὸν μάντη νὰ ρωτήσῃ πόσα θ’ ἀποκτήσῃ ἀκόμη
στὸ μέλλον ἀγαθά, πόσες δυνάμεις ἄλλες.

Ἔστειλε ἀξιωματικό του –καὶ μετὰ
πρὸς τὴν Σινώπην τὴν πορεία του ξακολούθησε…

Ὁ μάντης ἀποσύρθηκε σ’ ἕνα δωμάτιο μυστικό.
Μετὰ περίπου μισὴν ὥρα βγῆκε
περίφροντις, κ’ εἶπε  στὸν ἀξιωματικό:
«..Ἱκανοποιητικῶς δὲν μπόρεσα νὰ διευκρινήσω –
κατάλληλη δὲν εἶν’ ἡ μέρα σήμερα…
Κάτι σκιώδη πράγματα εἶδα –δὲν κατάλαβα καλά…
Μὰ ν’ ἀρκεσθῇ, φρονῶ,  μὲ τόσα ποὺ ἔχει ὁ βασιλεύς –
τὰ περισσότερα εἰς κινδύνους θὰ τὸν φέρουν..
Θυμήσου νὰ τὸν πῇς αὐτὸ ἀξιωματικέ:
μὲ τόσα ποὺ ἔχει πρὸς θεοῦ ν’ ἀρκῆται!
  τύχη ξαφνικὲς ἔχει μεταβολές…
Νὰ πῇς στὸν βασιλέα Μιθριδάτη:
Λίαν σπανίως βρίσκεται ὁ ἑταῖρος τοῦ προγόνου του
ὁ εὐγενής, ποὺ ἐγκαίρως μὲ τὴν λόγχην γράφει
στὸ χῶμα ἐπάνω τὸ σωτήριον Φεῦγε Μιθριδάτα!..

Κωνσταντῖνος Καβάφης


Ὁ Μιθριδάτης ὁ Ε΄ ὁ εὐεργέτης δολοφονήθηκε τελικά ἀπὸ φίλους του. Ὁ πρόγονός του Μιθριδάτης ὁ Β΄ κινδύνευσε νὰ πάθῃ τὸ ἴδιο, ἀλλὰ σώθηκε διαβάζοντας ὅπως ἔγραψε ὁ Πλούταρχος  τὴ φράση «φεῦγε Μιθριδάτα». Σ’αὐτὸ ἀναφέρεται μεταξὺ ἄλλων ὁ ποιητής.
[Μιθριδάτης ὁ Ἀριοβαρζάνου παῖς ἑταῖρος ἦν αὐτοῦ καὶ καθ’ἡλικίαν συνήθης, ἐθεράπευε δ’ Ἀντίγονον, οὔτ’ ὢν οὔτε δοκῶν πονηρός· ἐκ δ’ ἐνυπνίουτινὸς ὑποψίαν Ἀντιγόνῳ παρέσχεν. Ἐδόκει γὰρ μέγα καὶ καλὸν πεδίον ἐπιὼν ὁ Ἀντίγονος ψῆγμά τι χρυσίου κατασπείρειν· ἐξ αὐτοῦ δὲ πρῶτον μὲν ὑποφύεσθαι θέρος χρυσοῦν, ὀλίγῳ δ’ ὕστερον ἐπελθὼν ἰδεῖν οὐδὲν ἀλλ’ ἢ τετμημένην καλάμην·  λυπούμενος δὲ καὶ περιπαθῶν ἀκοῦσαί τινων λεγόντων ὡς ἄρα Μιθριδάτης εἰς Πόντον Εὔξεινον οἴχεται τὸ χρυσοῦν θέρος ἐξαμησάμενος. Ἐκ τούτου διαταραχθεὶς καὶ τὸν υἱὸν ὁρκώσας σιωπήσειν ἔφρασεν τὴν ὀψιν αὐτῷ, καὶ ὅτι πάντως τὸν ἄνθρωπον ἐκποδὼν ποιεῖσθαι καὶ διαφθείρειν ἔγνωκεν.  Ἀκούσας δ’    Δημήτριος ἠχθέσθη σφόδρα, καὶ τοῦ νεανίσκου καθάπερ εἰώθει γενομένου παρ’ αὐτῷ καὶ συνόντος ἐπὶ σχολῆς, φθέγξασθαι μὲν οὐκ ἐτόλμησεν οὐδὲ τῇ φωνῇ κατειπεῖν διὰ τὸν ὅρκον, ὑπαγαγὼν δὲ κατὰ μικρὸν ἀπὸ τῶν φίλων, ὡς ἐγεγόνεσαν μόνοι καθ’ αὑτούς,  τῷ στύρακι τῆς λόγχης κατέγραψεν εἰς τὴν γῆν ὁρῶντος αὐτοῦ·  «φεῦγε Μιθριδάτα». Συνείς δ’ ἐκεῖνος ἀπέδρα νυκτὸς εἰς Καππαδοκίαν, καὶ ταχὺ τὴν Ἀντιγόνῳ γενομένην ὄψιν ὕπαρ αὐτῷ συνετέλει τὸ χρεών· πολλῆς γὰρ καὶ ἀγαθῆς ἐκράτησε χώρας, καὶ τὸ τῶν Ποντικῶν βασιλέων γένος ὀγδόῃ που διαδοχῇ παυσάμενον ὑπὸ Ρωμαίων ἐκεῖνος παρέσχε].
 Πλούταρχος (Δημήτριος ὁ Δ΄).

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλῶ γράφετε μὲ ἑλληνικοὺς χαρακτῆρες