Τρίτη, 26 Ιουλίου 2011

ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ ΛΥΟΜΕΝΟΣ



(Τὰ σωζόμενα ἀποσπάσματα ποὺ βρέθηκαν ἀναφερόμενα σὲ παραπομπές ἄλλων συγγραφέων)
33.(322)
χορὸς      ἤκομεν…
             τοὺς σοὺς ἄθλους τούσδε, Προμηθεῦ
             δεσμοῦ τε πάθος τόδ’ ἐποψόμενοι…
             πῇ μέν δίδυμον χθονὸς Εὐρώπης
             μέγαν ἠδ’ Ἀσίας  τέρμονα Φᾶσιν…       
                                                 (Arrian Περίπλ. Εὐξ. Πόντου 19)

34.(323)
             φοινικόπεδον  τ’ Ἐρυθρᾶς  ἱερὸν
             χεῦμα θαλάσσης
             χαλκοκέραυνόν  τε παρ’ Ὠκεανῷ
             λίμναν παντοτρόφον  Αἰθιόπων,
             ἵν’ ὁ  παντόπτας Ἥλιος  αἰεὶ
             χρῶτ’ ἀθάνατον  κάματόν  θ’ ἵππων
             θερμαῖς  ὕδατος
             μαλακοῦ  προχοαῖς  ἀναπαύει.
                                              (Strabo  Γεωγρ. Ι,2,27)
35.(324)

Prom.       Titanum soboles, socia nostri sanguinis,
                  generata Caelo, adspicite religatum asperis
                  vinctumque saxis  navem  ut  horrisono freto
                  noctem paventes timidi adnectunt navitae.
                  Saturnis  me sic infixit Juppiter,
                  Iovisque numen Malciberi adscivit manus.
                  hos ille cuneos fabrica crudely inserens
                  perrupit artus: qua miser sollertia
                  transverberatus castrum hoc Furianum incolo.
                  iam tertio me quoque funesto die
                  tristi advolatu aduncis laserans unguibus
                  Iovis  satelles pastu dilaniat fero.
                  tum iecure opimo farta et satiate affatim
                  clangorem fundit vastum, et sublime avolans
                  pinnata cauda nostrum adulat sanguinem.
                  cum vero adesum inflatu  renovatum est iecur,
                  tum rursum taetros avida se ad pastus refert.
                  sic hanc custodem maesti crusiatus alo,
                  quae me perreni vivom foedat miseria.
                  namque, ut videtis, vinclis constrictus lovis
                  arcere nequeo diram volucrem a pestore.
                  sic me ipse viduus pestes excipio anxias,
                  amore mortis terminum anquirens mali:
                  sed longe a leto numine aspellor lovis.
                  atque haec vetusta saeclis glomerata horridis
                  luctifica clades nostro infixa est corpori,
                  e quo liquatae solis ardore excidunt
                  guttae, quae saxa assidue instillant Cauasi
                                                       (Cic.Tusc. II 23-25)

36.(336)

              ἵππων ὄνων τὀχεῖα καὶ ταύρων γονὰς
          δοὺς ἀντίδουλα καὶ πόνων ἐκδέκτορα
                                 (Plut. Π. τύχης 3. Πότερα τῶν ζώῳν
                                  φρονιμώτερα τὰ χερσαῖα τὰ ἔνυδρα)

37.(327)

Προμ.       εὐθεῖαν ἕρπε τήνδε· καὶ πρώτιστα μὲν
                  βορεάδας ἥξεις πρὸς πνοάς, ἵνεὐλαβοῦ
                  βρόμον καταιγίζοντα, μή σ’ ἀναρπάσῃ
                  δυσχειμέρῳ πέμφιγι συστρέψας ἄφνω.
                                (Galen. In Hippocr. Epidem. VI
                                 comment  I 29 p. 48, 2 Wenk)

38. (329)

Προμ.    ἔπειτα  δἥξεις δῆμον ἐνδικώτατον
               βροτῶν   ἀπάντων καὶ φιλοξενώτατον,
               Γαβίους, ἵν’ οὔτ’ ἄροτρον οὔτε γατόμος
               τέμνει δίκελλ’ ἄρουραν, ἀλλ’ αὐτόσποροι
               γύαι   φέρουσι  βίοτον  ἄφθονον βροτοῖς.
                          (Steph. Byz. Ἄβιοι; cf. Schol. Hom. N 6)

39.(328)

Προμ.  ἄλλἱππάκης  βρωτῆρες  εὔνομοι Σκύθαι
                        (Strabo Γεωγραφ. Vii  3,7; cf. Hom. N 4-6)

40.(326)

Προμ.  ἥξεις δὲ Λιγύων εἰς ἀτάρβητον στρατόν·
             ἔνθ’ οὐ μάχης,  σαφ’οἶδα,  καὶ θοῦρός περ ὤν,
             μέμψῃ. πέπρωται γάρ σε καὶ βέλη λιπεῖν
             ἐνταῦθ’·  ἑλέσθαι δ’οὔτιν’ ἐκ  γαίας  λίθον
             ἕξεις, ἐπεὶ πᾶς χῶρός ἐστι  μαλθακός.
             ἰδών  δ’ ἀμηχανοῦντά σ’ ὁ Ζεύς  οἰκτιρεῖ,
             νεφέλην δ’ ὑπερσχών νιφάδι  γογγίλων πέτρων
             ὑπόσκιον θήσει χθόν’, οἷς ἔπειτα σὺ
             βαλών  διώσῃ  ῥᾳδίως Λίγυν στρατόν.
                         (Strabo Γεωγραφ. IV 1,7)

41.(337)


            ἐρίδων δυσκελάδων
                      [ἐρί]δων  Wilamowitz (Anon. Metr.P.
                      Ox. 220 col. 5, 1-8; 11,1-6)
42.(339)
           πολλοῖς γὰρ ἐστι κέρδος ἡ σιγὴ βροτῶν.
                     (Schol. Aristeid. Ὑπέρ τῶν τεττάρων p. 501, 16 Dind.)
43.(332)
        
Ἡρακλ.  ἀγρεύς δ’ Ἀπόλλων  ὀρθὸν ἰθύνοι βέλος.
                    (Plut. Ἐρωτ. 14)

44.(333)

Προμ. ἐχθροῦ πατρός μοι τοῦτο φίλτατον τέκνον
                  (Plut. Pomp. 1. 1.)

45.(331)

                 ἀρειθύσανοι
                     (Eustath. Ad  Hom. E 743)

46.(335)

               εἰσαφάσματα
                     (Hesych.)



(Ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Δημ. Λαζογιώργου -Ἑλληνικοῦ
Ἐκδόσεις Νέα Θέσις  1990).





1 σχόλιο:

  1. το πρώτο απόσπασμα αναφέρεται στο Αρριανού «Περίπλους Ευξείνου Πόντου» 29, όχι 19.

    http://remacle.org/bloodwolf/historiens/arrien/periplegr.htm

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Παρακαλῶ γράφετε μὲ ἑλληνικοὺς χαρακτῆρες