Σάββατο, 31 Δεκεμβρίου 2011

Η ΦΕΥΓΟΥΣΑ 1 ΠΟΙΗΣΗ ΜΙΧΑΛΗ ΛΕΒΕΝΤΗ


Τὸ ἀέτωμα τῆς Ἱερᾶς Οἰκίας
παρίστανε τὴν ἁρπαγὴ τῆς Περσεφόνης.
Στὴ μιὰ γωνιά του, εἶχε ἀνασύρει ὁ γλύπτης
τὴν Κόρη μὲ δυσκολία
πυρσὸ γιὰ τὰ ἐνήλικα πάθη,
προστάτιδα προσευχὴ  τοῦ Ὡραίου
 ποὺ μὲ κόπο ἀποκτιέται,
τῶν ἄτυχων τὸ ἀγαπῶ
ἤ τὸ ἀγαπῶ τοῦ γιασεμιοῦ ὅταν ὀνειρεύεται.

Συχνὰ τὴ φαντάζομαι ὁλόκληρη.
Νὰ ὑφαίνει στὸν κάμπο χρέη χρυσόδετα,
μὲ λύρα ἤ μὲ σαντούρι ν’ ἀπολυμαίνει
τὴ σκέψη ἀπ’ τὶς ἐπιδρομὲς τῶν ἀσέμνων,
νὰ μὲ ἀκουμπᾶ.
                                     Δὲν εἶναι ψευδαίσθηση,
οὔτε ἀμάρτυρος τύπος τῆς πραγματικότητας
τὰ κομμένα της χέρια
πὼς ἔσπειραν εὐλογίες ὥς καὶ στὶς πέτρες,
πρὶν γίνουν κατάρτια, φλεγόμενοι φοίνικες
ποὺ ἀνοίχτηκαν γιὰ τὶς πηχτὲς σιωπὲς
καὶ δὲν ξαναγύρισαν..

Μιχάλης Λεβέντης (ἡ φεύγουσα ΔΟΜΟΣ 1998)


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλῶ γράφετε μὲ ἑλληνικοὺς χαρακτῆρες