Παρασκευή, 6 Απριλίου 2012

Καλλιγραφία καὶ ἀρχαῖα Ἑλληνικὰ



Κάποτε,  ἐντελῶς ξαφνικὰ, μὲ πῆρε ὁ πόνος νὰ ἀποκτήσω ὡραῖο στρωτὸ γράψιμο. Καὶ μὴ γνωρίζοντας ἄλλον τρόπο, ξεκίνησα σιγά –σιγά, νὰ ἀντιγράφω κείμενα. Πῆρα κόλλες χαρτιοῦ καὶ ἄρχισα νὰ γράφω ἀπὸ τὰ βιβλία τῶν ἀρχαίων ποὺ ὑπῆρχαν  στὴ βιβλιοθήκη. Γιὰ μιὰ ὥρα κάθε μέρα, ἔκανα αὐτὴ τὴν ἄσκηση, προσέχοντας τὶς  λεπτομέρειες, ὅλα τὰ σημαδάκια, καὶ τὶς κουκίδες, καὶ μπορῶ νὰ πῶ πὼς εἶδα μὲ ἱκανοποίηση, σημαντικὴ βελτίωση, γρήγορα. Ἄρχιζα νὰ γράφω ταχύτερα, νὰ ἀποκτῶ ἔλεγχο καὶ ἐπιδεξιότητα.
Λίγο –λίγο τέλειωσα τὸ πρῶτο μικρὸ βιβλίο. Φυσικὰ, ἀρχαῖα δὲν καταλάβαινα (καὶ ἐπίτηδες τὰ διάλεξα ὥστε νὰ μὴν ἀποσπᾶται ἡ προσοχή μου μὲ τὸ νόημα τοῦ κειμένου, καὶ νὰ μπορῶ νὰ ἀφοσιωθῶ στὴν καλλιγραφία). Στὰ μισὰ τοῦ δεύτερου βιβλίου –εἶχε περάσει περίπου μήνας, ἀπὸ τότε ποὺ ξεκίνησα –μὲ ἔπιασε γέλιο. Τί εἶχε συμβεῖ;  Ἁπλούστατα,  ἄρχισα νὰ καταλαβαίνω τί ἔλεγε τὸ κείμενο ποὺ ἀντέγραφα. Ἦταν ζουμερό, ἀπολαυστικό, γραμμένο μὲ μαστοριά, καὶ ἔθιγε καίρια ζητήματα ποὺ ἀφοροῦσαν τοὺς τότε, ἀλλὰ καὶ τοὺς τωρινοὺς ἀνθρώπους. Διάβαζα, καὶ τώρα, τὰ καταλάβαινα. Ἔνοιωθα σὰν μύωπας ποὺ πρωτοφόρεσε γυαλιά καὶ ἀνακάλυψε πλῆθος ζωηρῶν χρωμάτων.
Ἡ καλλιγραφία πέρασε πιὰ σὲ δεύτερο πλάνο. Ἔπρεπε νὰ γράφω πολὺ γρήγορα γιατὶ ἀδημονοῦσα νὰ διαβάσω τὴ συνέχεια τοῦ κειμένου· σχεδὸν στενογραφοῦσα. Τελικῶς κατέληξα νὰ κρατῶ ἁπλῶς σημειώσεις. Τὰ λαμπρὰ κείμενα πολλά, καὶ εἶναι σπατάλη χρόνου νὰ τὰ ἀντιγράφω.
Δὲν ξέρω ἄν ἀδειάζω τὴ λίμνη γιὰ νὰ πιάσω τὸ ψάρι. Εἶμαι βέβαιος ὅμως, πὼς ὅποιος διαβάζει (ἤ …γράφει) μιὰ ὥρα περίπου τὴν ἡμέρα, ἀρχαῖα ἀπὸ τὸ πρωτότυπο (εὔκολο κείμενο) γιὰ διάστημα μερικῶν μηνῶν, θὰ δεῖ τὴν ἱκανότητά του νὰ αὐξάνεται καὶ ὁπωσδήποτε θὰ καταφέρει νὰ τὰ καταλαβαίνει.
Νὰ ἐξηγηθῶ:  α) Τὰ παραπάνω λειτουργοῦν σὲ εὔκολα κείμενα (Πλούταρχο, Παυσανία, Στοβαῖο κἄ),  ὄχι φιλοσοφία, τουλάχιστον στὴν ἀρχή. β) Χρειάζονται κάποια βοηθήματα γραμματική καὶ λεξικό. γ) Μελέτη μιὰ ὥρα τὴν ἡμέρα (ὄχι παραπάνω, ὅσο καὶ νὰ τὸ ἐπιθυμοῦμε). Μὴ λυπηθοῦμε ἄν δὲν «πιάνει» μὲ τὴν πρώτη. Σύντομα τὸ μυαλό μας θὰ κάνει αὐτομάτως συντακτικό καὶ ὅλα θὰ γίνουν ἁπλά.
σημείωση: Μὴν ἐμπιστεύεστε τὶς μεταφράσεις. Οἱ φιλόλογοι κάποιες φορὲς βαριοῦνται καὶ μεταφράζουν ἀπὸ τὰ ἀγγλικά, μεταφέροντας τὶς ἀπόψεις ἄλλων ἤ ὑπηρετοῦν σκοπιμότητες. Τὰ κείμενα δὲν μεταφράζονται. Διαβᾶστε καὶ κατανοῆστε. Σὲ μᾶς ἀπευθύνονται. Ἄλλωστε δὲν εἶναι καὶ τόσο δύσκολο.



2 σχόλια:

Παρακαλῶ γράφετε μὲ ἑλληνικοὺς χαρακτῆρες