Κυριακή, 29 Ιουλίου 2012

Μελαγχολία τοῦ Ἰάσωνος Κλεάνδρου· ποιητοῦ ἐν Κομμαγηνῇ· 595 μ.Χ.


Τ γήρασμα το σώματος κα τς μορφς μου
εναι πληγ π φριχτ μαχαρι.
Δν χω γκαρτέρηση καμιά.
Ες σ προστρέχω, Τέχνη τς ποιήσεως,
πο κάπως ξέρεις π φάρμακα·
νάρκης το λγους δοκιμές, ν Φαντασί κα Λόγ.
Εναι πληγ π φρικτ μαχαρι.-
Τ φάρμακά σου φέρε, Τέχνη τς Ποιήσεως,
πο κάμνουνε –γι λίγο –ν μ νοιώθεται πληγή.
Κ. Καβάφης

Ἡ σωστὴ ἀνάγνωση - ἑρμηνεία τῶν καβαφικῶν ποιημάτων γίνεται μέσω τῆς ἀναζήτησης τῶν τριῶν κλειδιῶν τῆς σύνθεσής τους.  Πρῶτο κλειδὶ εἶναι ἡ λόγια πηγή ( τὸ ἱστορικό ἤ ψευδοϊστορικὸ γεγονός), δεύτερο, τὸ σύγχρονο πραγματικὸ γεγονός, καὶ τρίτο τὰ βιώματα τοῦ ποιητῆ (τὸ ψυχικὸ γεγονός). Τὸ γήρασμα τοῦ σώματος καὶ τῆς μορφῆς τοῦ ποιητῆ, καὶ ἡ ἀβάσταχτη ὀδύνη του, γιὰ τὴν ἀνεπανόρθωτη φθορὰ τοῦ σωματικοῦ κάλλους (Σ. Τσίρκας).
  «μελαγχολία τοῦ Ἰάσωνος Κλεάνδρου» διαποτίζεται ὁλόκληρη ἀπὸ εἰρωνεία. Ὁ φανταστικὸς ποιητὴς  Ἰ ά σ ω ν  Κ λ ε ά ν δ ρ ο υ   σκέπτεται σὰν τὸν ὁμώνυμο μυθικὸ ἀρχηγὸ τῆς Ἀργοναυτικῆς ἐκστρατείας καὶ καταφεύγει στὴ δική του Μήδεια, τὴν Ποίηση, ἀναζητώντας τὰ νηπενθῆ φάρμακα ποὺ θὰ γλυκάνουν, ἔστω γιὰ λίγο, τὸν ἀβάσταχτο πόνο ἀπ’ τὸ φριχτὸ μαχαῖρι τῆς φθορᾶς τοῦ χρόνου. Οὐσιαστικὰ ὅμως εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Καβάφης, κρυμμένος πίσω ἀπ’ τὸ προσωπεῖο.  
(Σύμφωνα μὲ τὸν Φερεκύδη καὶ τὸν Σιμωνίδη ἡ Μήδεια ἐφάρμοσε τὴν μέθοδο ἀνανέωσης  τῆς νεότητας στὸν  Ἰάσονα, βράζοντας τὸ σῶμα του στὴν ἀνανεωτική της χύτρα).
Τὰ σχὀλια ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Δημήτρη Ράϊου «Κ.Π.Καβάφη Μελαγχολία τοῦ Ἰάσωνος Κλεάνδρου ποιητοῦ ἐν Κομμαγηνῇ 595 μ.Χ.»

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλῶ γράφετε μὲ ἑλληνικοὺς χαρακτῆρες