Δευτέρα, 16 Ιουλίου 2012

ΧΡΉΣΙΜΕΣ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΤΟΚΒΙΛ ΓΙΑ ΤΟ ΣΤΡΑΤΟ ΣΤΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ ΚΑΘΕΣΤΩΤΑ



Κάθε στρατς πο μπαίνει σ πόλεμο στερα π μακρι περίοδο ερήνης κινδυνεύει ν ττηθε· κάθε στρατς πο διεξάγει π μακρ χρόνο πόλεμο, χει μεγάλες πιθανότητες ν νικήσει: λήθεια ατ σχύει διαίτερα γι τος δημοκρατικος στρατούς. Στς ριστοκρατίες, στρατιωτικ διότητα, ντας μι προνομιοχα σταδιοδρομία, πολαμβάνει τιμς κόμη κα σ καιρ ερήνης. Τν γκαλιάζουν νθρωποι μ μεγάλα ταλέντα, μεγάλη μόρφωση κα μεγάλη φιλοδοξία· στρατς εναι, κατ πάντα στ πίπεδο το θνους· συχν μάλιστα τ ξεπερν.  ντιθέτως, εδαμε μ ποιν τρόπο, στος δημοκρατικος λαος λίτ το θνους, πομακρυνόταν σιγά-σιγά π τ στρατιωτικ σταδιοδρομία, γι ν ναζητήσει π λλους δρόμους τν πόληψη, τν ξουσία κα προπάντων τν πλοτο. Μετ ἀπὸ μακρόχρονη ερήνη, κα στος δημοκρατικος καιρος ερήνη εναι μακρόχρονη, στρατς εναι πάντοτε κατώτερος π τν δια τ χώρα. Σ’ατ τν κατάσταση τ βρίσκει πόλεμος· κα μέχρις του τν λλάξει πόλεμος, πάρχει κίνδυνος κα γι τ χώρα, κα γι τ στρατό.
«…ν παρατηρήσουμε να δημοκρατικ στρατ πειτα π μακρόχρονη ερήνη, θ δομε μ κπληξη τι λοι ο στρατιτες εναι σχεδν παιδι, κα λοι ο ρχηγο περ τς δυσμς το βίου· τσι στε π τος πρώτους λείπει μπειρία, π τος δεύτερους τ σφργος. Πρτος ρος ὅμως γι ν κατευθύνεις σωστ ναν πόλεμο, εναι ν εσαι νέος. Μι μακρόχρονη ερήνη δν γεμίζει μόνο μ παρήλικες ξιωματικος τος δημοκρατικος στρατος, λλ πιπλέον δίνει σ λους τος ξιωματικος  σωματικς κα πνευματικς ξεις πο τος καθιστον πολ λίγο κατάλληλους γι τν πόλεμο. ποιος χει π πολ ζήσει μέσα στν ερηνικ κα χλιαρ τμόσφαιρα τν δημοκρατικν θν, ποκύπτει κατ’ ρχν μ δυσκολία στς τραχις ργασίες κα στ αστηρ καθήκοντα πο πιβάλλει πόλεμος. σως ν μ χάνει ντελς τ γεύση τν πλων, προσλαμβάνει μως τρόπους ζως πο τν μποδίζουν ν νικήσει.
«…Στος δημοκρατικος στρατος, ν καιρ ερήνης, βραδύτητα τς προαγωγς εναι μεγάλη. Ο ξιωματικο πομένουν κατ’ ρχν τν κατάσταση ατ πραγμάτων μ νυπομονησία· κινονται, νησυχον κα πελπίζονται· μακροπρόθεσμα μως ο περισσότεροι π ατος ποκύπτουν μ γκαρτέρηση. σοι χουν περισσότερες φιλοδοξίες κα φόδια βγαίνουν π τ στρατό· ο λλοι, προσαρμόζοντας τς κλίσεις κα τς πιθυμίες τους στ μετριότητα τς μοίρας τους, καταλήγουν ν βλέπουν τ στρατιωτικ σταδιοδρομία μ πολιτικ πτική.
 «…Μι μακρόχρονη ερήνη δ γεμίζει μόνο μ παρήλικες ξιωματικος, τος δημοκρατικος στρατούς, λλ δίνει συχν κα νστικτα γερόντων κα σ’ατος κόμη πο βρίσκονται σ σφριγηλ λικία.  Σ καιρ ερήνης, στρατιωτικ σταδιοδρομία οτε πολαμβάνει διαίτερης τιμς κα πλημμελς κολουθεται. δημόσια ατ δυσμένεια βαραίνει καταθλιπτικ στ πνεμα το στρατο. Ο ψυχς εναι κόμη σν λυγισμένες· κα ταν τέλος ρχεται πόλεμος, δν μπορον ν ξαναβρον μέσα σ μι στιγμ τν λαστικότητα κα τ σφργος τους.
 «…Πιστεύω λοιπν τι νας δημοκρατικς λας πο πιχειρε ναν πόλεμο στερα π μακρόχρονη ερήνη κινδυνεύει περισσότερο π κάθε λλον ν ττηθε· δν πρέπει μως ν φήσει τς ποτυχίες ν τν ξουθενώσουν, γιατ ο δυνατότητες το στρατο του αξάνονται π τν δια τν διάρκεια το πολέμου. ταν πόλεμος μ τν παράτασή του, ποσπάσει ν τέλει τος πολίτες π τς ερηνικές τους ργασίες κα ρημάξει τς μικροεπιχειρήσεις τους, συμβαίνει ν στρέφονται τώρα πρς τ πλα τ δια πάθη πο τος καναν ν δίνουν τν δια ξία στν ερήνη. πόλεμος φο καταστρέψει κάθε εδους μποροβιομηχανικ δραστηριότητα, γίνεται διος μεγάλη κα μόνη δραστηριότητα, πρς τν ποία στρέφονται τότε π κάθε πλευρ ο διακαες κα φιλόδοξες πιθυμίες πο χει γεννήσει σότητα. Γι’ ατ κα ο δημοκρατικο ατο λαο τος ποίους μ τόση δυσκολία δηγον στ πεδία τν μαχν, κάνουν συχν κε θαυμαστ πράγματα, ταν καταφέρουν τελικ ν τος βάλουν τ πλα στ χέρια.
 πόλεμος σ πολ μικρ διάστημα δημιουργε μεγάλα νόματα κα μεγάλες περιουσίες, κατότε λίτ το θνους κολουθε τ σταδιοδρομία τν πλων· λα τ κ φύσεως πιχειρηματικά, περήφανα κα πολεμικ πνεύματα, πο τώρα πι τ δημιουργε χι ριστοκρατία, λλ χώρα λόκληρη, θονται πρς τν κατεύθυνση ατή.  Καθς ριθμς τν διεκδικούντων τς στρατιωτικς τιμς εναι τεράστιος, κα πόλεμος θε μ τραχύτητα καθέναν στ θέση του, τελικ πάντοτε μφανίζονται μεγάλοι στρατηγοί. νας μακρόχρονιος πόλεμος παράγει π νς δημοκρατικο στρατο ,τι παράγει π το διου το λαο μι πανάσταση. Θραύει τος κανόνες κα ναδεικνύει λους τος ξαιρετικν διοτήτων νθρώπους. Ο ξιωματικο τν ποίων ψυχ κα σμα χουν γηράσει ν ερήν παραμερίζονται, ποσύρονται πεθαίνουν.
 «…Ο πολίτες μις δημοκρατίας, προετοιμάζονται ἀπὸ τὶς ἴδιες τὶς συνήθειες τς ψυχς τους,  ν κάνουν καλά ἕναν πόλεμο· γίνονται μ νεση καλο στρατιτες μέσως μόλις κατορθωθε πόσπασή τους π τς δουλεις κα τν καλοπέρασή τους. ν ερήνη εναι διαιτέρως πιβλαβς στος δημοκρατικος στρατούς, πόλεμος τος διασφαλίζει μως πλεονεκτήματα πο λείπουν π τος λλους στρατούς· κα ατ τ πλεονεκτήματα, πολ λίγο ασθητ στν ρχή, δν μπορε ν μν τος δώσουν, μακροπρόθεσμα, τ νίκη. νας ριστοκρατούμενος λας πού, μαχόμενος ναντίον νς δημοκρατικο θνους, δν κατορθώνει ν τ καταστρέψει π τς πρτες κιόλας χθροπραξίες, διατρέχει πάντοτε σοβαρ κίνδυνο ν ττηθε π ατό.
 ( Alexis de Tocqueville, De la Democratie en Amerique)  κεφάλαιο XXIV
πόσπασμα π τ ργο του « δημοκρατία στν μερική» (1835) κδόσεις Στοχαστς

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλῶ γράφετε μὲ ἑλληνικοὺς χαρακτῆρες