Σάββατο, 13 Απριλίου 2013

Ἡ γῆ τῆς Ἑλλάδος




Ξέρεις τὴν χώραν ποὺ ἀνθεῖ φαιδρὰ πορτοκαλέα;
ποὺ κοκκινίζ’ ἡ σταφυλὴ καὶ θάλλει ἡ ἑλαία;
- Ὤ! δὲν τὴν ἀγνοεῖ κανείς· εἶναι ἡ γῆ ἡ Ἑλληνίς!
Ξέρεις τὴν γῆν, ἥτις παντοῦ μὲ αἵματα ἐβάφη;
ὅπου κοιλάδες καὶ βουνὰ εἶναι ἡρώων τάφοι;
- Ὤ! δὲν τὴν ἀγνοεῖ κανείς· εἶναι ἡ γῆ ἡ Ἑλληνίς!
Γῆ, μήτηρ παλαιῶν θεῶν, καὶ νέων ἡμιθέων,
γῆ ἀναμνήσεων κλεινῶν, καὶ γῆ, ἐλπίδων νέων
εἶναι ἡ γῆ ἡ Ἑλληνίς.  Ἄς μὴν τὸ λησμονῆ κανείς.



Εἰς τὸν Μάϊον

Ὁ Μάϊός  μας,  ἔφτασε·   ἐμπρός!  βῆμα ταχύ!
νὰ τὸν προϋπαντήσωμεν παιδιὰ στὴν ἐξοχή.
Φέρνει τραγούδια καὶ χαραίς, λουλούδια, καὶ δροσιά,
καὶ μυρωδάτη φόρεσε ὡραία φορεσιά.
Δῶρα ‘ς  χέρια του πολλὰ καὶ εὔμορφα κρατεῖ,
καὶ τὰ μοιράζει γελαστὸς εἰς ὅποιον τὰ ζητεῖ
Πᾶμε κ’ ἐμεῖς νὰ πάρωμε, μὴ χάνωμε καιρό.
Μᾶς φθάνει ἕνα τριαντάφυλλο,  ἕνα κλαδὶ χλωρό.

Ἄγγελος Βλάχος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλῶ γράφετε μὲ ἑλληνικοὺς χαρακτῆρες