Δευτέρα, 17 Αυγούστου 2015

Η ΜΕΤΑ ΘΑΝΑΤΟΝ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ




(«Φαίδων»· ἀπὸ τὸν διάλογο τοῦ Σωκράτους μὲ τοὺς ὀρφικοπυθαγόρειους φιλόσοφους Κέβη καὶ Σιμμία)

Α. ΠΡΩΤΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ (70e-77d). Τὸ ἐπιχείρημα αὐτὸ ἔχει δύο μέρη: α(70c-72e) καὶ β(72e-77d). Τὰ δύο μέρη γιὰ νὰ ἀποτελέσουν κάτι ποὺ μοιάζει μὲ ἀπόδειξη, πρέπει νὰ ἐξεταστοῦν σὲ συνδυασμό. Ἐπιπλέον, δὲν χρησιμεύουν τελικὰ γιὰ νὰ δείξουν τὴν «ἀθανασία», ἀλλὰ μόνο ὅτι ἡ ψυχή, μετὰ τὸ θάνατο, συνεχίζει νὰ ἀποτελεῖ «κάτι» καὶ δὲν ἐκμηδενίζεται. Αὐτὸ βέβαια εἶναι μόνο ἕνα πρῶτο βῆμα γιὰ νὰ δειχτεῖ αὐτὸ ποὺ ἀληθινὰ ζητεῖται, ὅτι δηλαδὴ ἡ νόηση συνεχίζεται πέρα ἀπὸ τὸν τάφο.

Σάββατο, 1 Αυγούστου 2015

ΠΡΑΣΣΕΙΝ ΑΛΟΓΑ




Εἶναι παρετυμολογικὴ ἀπόδοσι τῆς φράσεως «πράσινα ἄλογα», διότι «πράσσειν» καὶ ἀττικά «πράττειν» (=κάμνω) δὲν σημαίνει «πράσινα» (χρῶμα). Ἀλλὰ δὲν σημαίνει καὶ τίποτε ἄλλο, δεδομένου ὅτι κανεὶς δὲν πράττει ἄλογα (ἐκτὸς ἄν ἐκλάβουμε τὸ «ἄλογα»= κάμνω ἀνόητα καὶ ἡ παρετυμολογία λαμβάνει ἄλλες νοηματικὲς διαστάσεις.
Τί πάει νὰ πῇ ὅμως ἡ φράσι «πράσινα ἄλογα»; Ὑπάρχουν πράσινα ἄλογα; Ἀσφαλῶς ὄχι. Καὶ ἐπειδὴ ἀκριβῶς δὲν ὑπάρχουν, χρησιμοποιοῦμε σήμερα τὴν φράσι, ὅταν θέλουμε νὰ χαρακτηρίσουμε κάτι ἀνύπαρκτο ἤ ἕνα ψέμα ἤ μιὰ τερατολογία. Ἔτσι λ.χ. «τί πιλότος καὶ πράσινα ἄλογα. Αὐτὸς οὔτε χαρταετὸ δὲν ξέρει νὰ πετάξῃ».